– Κανένας μαθητής στο περιθώριο, κάθε εκπαιδευτικός ένας συνεργάτης, κάθε γονέας ένας σύμμαχος. Αυτό είναι το τρίπτυχο του εγχειρήματος και τα πρώτα σημάδια δείχνουν πως πετυχαίνει…

του Αχιλλέα Ροδίτη

Σε 26 + 6 δημοτικά σχολεία της Αχαΐας, ο παραδοσιακός τρόπος διδασκαλίας δίνει τη θέση του σε ένα μοντέλο που αλλάζει ριζικά τον τρόπο μετάδοσης μαθήματος δίνοντας έμφαση στην βιωματική εμπειρία αλλά και στη συμμετοχή ακόμα και των γονέων. Είναι ένας τρόπος διαφορετικός από αυτό που έχουμε συνηθίσει από ιδρύσεως του ελληνικού κράτους.

Υπό την επιστημονική εποπτεία της Δρ. Μαριάννας Μπαρτζάκλη, Συμβούλου Εκπαίδευσης με εξειδίκευση στην ποιότητα της μάθησης, αλλά και την ενεργή συμμετοχή εκπαιδευτικών, εφαρμόζεται το πρόγραμμα της «Συνδιδασκαλίας» σε 26 σχολεία του νομού και το πρόγραμμα «Συμπερίληψης» σε 6 σχολεία αντίστοιχα. Αμφότερα τα προγράμματα θέτουν στο επίκεντρο όχι μόνο τον μαθητή, αλλά και τον εκπαιδευτικό και τον γονέα.

ΣΥΝΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ: ΔΥΟ ΔΑΣΚΑΛΟΙ, ΜΙΑ ΤΑΞΗ

Η «καρδιά» της προσπάθειας στο πλαίσιο της «Συνδιδασκαλίας», χτυπά μέσα στην αίθουσα όπου δύο εκπαιδευτικοί συνεργάζονται ταυτόχρονα. Δεν πρόκειται απλώς για παροχή επιπλέον βοήθειας, αλλά για έναν κοινό προγραμματισμό και μια από κοινού αξιολόγηση της διδακτικής διαδικασίας. Με αυτόν τον τρόπο, η αλληλεπίδραση πολλαπλασιάζεται και διασφαλίζεται ότι κάθε παιδί, ανεξαρτήτως μαθησιακού προφίλ, έχει ίσες ευκαιρίες συμμετοχής.

ΣΥΜΠΕΡΙΛΗΨΗ: Η ΟΛΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

Το πρόγραμμα υπερβαίνει τα στενά όρια της ύλης. Η «Συμπερίληψη» αντιμετωπίζεται ως μια συνεχής διαδικασία βελτίωσης του σχολικού κλίματος. Στόχος είναι ένα «Δημοκρατικό Σχολείο» όπου η ανθρώπινη αξιοπρέπεια είναι αδιαπραγμάτευτη. Σε αυτό το πλαίσιο, οι γονείς δεν είναι απλοί παρατηρητές, αλλά ενεργά μέλη της σχολικής κοινότητας, συμμετέχουν σε δράσεις ενδυνάμωσης και συμβουλευτικής που ενισχύουν τους δεσμούς μεταξύ σπιτιού και σχολείου. Και εν τέλει όλη η αλυσίδα (σπίτι – σχολείο, γονείς-δάσκαλοι-μαθητές) λειτουργούν ως «ένα».

ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ ΧΩΡΙΣ ΥΠΕΡΒΟΛΕΣ

Αν και για τα ελληνικά δεδομένα η μέθοδος αυτή φαντάζει επαναστατική λόγω της παγιωμένης νοοτροπίας της «αυθεντίας του ενός», η αλήθεια είναι ότι δεν «ανακαλύψαμε την Αμερική». Πρόκειται για δοκιμασμένες πρακτικές που εφαρμόζονται εδώ και χρόνια σε προηγμένα εκπαιδευτικά συστήματα του εξωτερικού.

Η καινοτομία έγκειται στην τόλμη της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας και των Διευθύνσεων των 26 + 6 Δημοτικών Σχολείων της Αχαΐας που τολμούν να «σπάσουν» την απομόνωση της τάξης και να επενδύσουν στη συνεργατικότητα. Το στοίχημα για τους μαθητές είναι σαφές: η μετάβαση, από ένα σχολείο των «μονολόγων», (θα ‘λεγε κανείς και του φαινομενικού… «κηρύγματος»), σε ένα σχολείο της συμπερίληψης όπου η γνώση είναι αποτέλεσμα συλλογικής προσπάθειας και σεβασμού στη διαφορετικότητα.

ΑΧΑΪΚΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ / ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ