Σε μια νέα, ριζική αναδιάρθρωση του χαρτοφυλακίου των ληξιπρόθεσμων οφειλών προχωρά η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ), δρομολογώντας τον χαρακτηρισμό χρεών ύψους περίπου 6 δισ. ευρώ ως ανεπίδεκτων είσπραξης.
Η συγκεκριμένη διαδικασία αναμένεται να έχει ολοκληρωθεί έως το τέλος του 2026, ανεβάζοντας το συνολικό ποσό των οφειλών που τίθενται εκτός ενεργών διαδικασιών αναγκαστικής είσπραξης πάνω από το θηριώδες νούμερο των 41 δισ. ευρώ.
Ποιες οφειλές μπαίνουν στο «ψυγείο»
Η νέα αυτή παρέμβαση της φορολογικής διοίκησης επικεντρώνεται κυρίως σε παλαιά χρέη που είναι πρακτικά αδύνατο να εισπραχθούν. Η κατηγορία αυτή αφορά:
- Πτωχευμένες επιχειρήσεις και εταιρείες που έχουν διακόψει οριστικά τη λειτουργία τους εδώ και χρόνια.
- Φορολογούμενους που έχουν αποβιώσει, χωρίς οι κληρονόμοι τους να έχουν προχωρήσει σε αποδοχή της κληρονομιάς.
- Οφειλέτες χωρίς εντοπίσιμα περιουσιακά στοιχεία ή άτομα που έχουν ήδη μεταβιβάσει την περιουσία τους.
Σημειώνεται ότι σήμερα τα συνολικά ληξιπρόθεσμα χρέη προς την Εφορία αγγίζουν τα 114,5 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 35,3 δισ. ευρώ είχαν ήδη χαρακτηριστεί ως ανεπίδεκτα (μόνο το 2025 εντάχθηκαν οφειλές 8,5 δισ. ευρώ).
Τα αυστηρά κριτήρια και η «παγίδα» της 10ετίας
Για να ενταχθεί μια οφειλή σε αυτό το καθεστώς, διενεργείται εξονυχιστικός έλεγχος. Ακόμη και αν βρεθεί περιουσία, το χρέος χαρακτηρίζεται ανεπίδεκτο αν η αξία των ακινήτων δεν ξεπερνά το 5% της συνολικής οφειλής (ή τις 100.000 ευρώ) και η κινητή περιουσία είναι κάτω από 30.000 ευρώ.
Προσοχή: Ο χαρακτηρισμός αυτός δεν σημαίνει διαγραφή του χρέους. Οι απαιτήσεις του Δημοσίου παραμένουν ενεργές, αλλά οι εισπρακτικές διαδικασίες αναστέλλονται για 10 χρόνια. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου:
- Αναστέλλεται η παραγραφή της οφειλής.
- Δεν χορηγείται φορολογική ενημερότητα ούτε πιστοποιητικά για μεταβιβάσεις (εκτός αν το τίμημα πάει απευθείας για την εξόφληση του χρέους).
Πόσα λεφτά μπορεί να εισπράξει πραγματικά το κράτος
Η ανάλυση της ΑΑΔΕ αποκαλύπτει τη σκληρή πραγματικότητα: από το συνολικό βουνό των 114,5 δισ. ευρώ, μόλις τα 27,4 δισ. ευρώ θεωρούνται ουσιαστικά εισπράξιμα (δηλαδή περίπου το 1/4 των συνολικών οφειλών). Παλιές αμαρτίες περασμένων δεκαετιών, όπως τα χρέη της «Ακρόπολις Χρηματιστηριακή» ή της παλαιάς «Ολυμπιακής», έχουν διογκωθεί υπερβολικά λόγω τόκων και δεν πρόκειται να εισπραχθούν ποτέ.
Υπό αυτά τα δεδομένα, ο εισπρακτικός μηχανισμός αλλάζει στρατηγική και στρέφει όλο το βάρος του στις νέες ληξιπρόθεσμες οφειλές, όπου οι πιθανότητες ανάκτησης είναι πολύ μεγαλύτερες, επιστρατεύοντας άμεσα αναγκαστικά μέτρα όπως δεσμεύσεις τραπεζικών λογαριασμών και κατασχέσεις.
