Η καθημερινότητα στους δρόμους της Πάτρας έχει μετατραπεί σε έναν ατελείωτο, επικίνδυνο «αγώνα δρόμου» για οδηγούς και πεζούς. Το εκτεταμένο δίκτυο εργασιών που εξελίσσεται στην πόλη -από την τοποθέτηση οπτικών ινών και τις παρεμβάσεις του ΔΕΔΔΗΕ μέχρι τα πρόσφατα έργα για το φυσικό αέριο- έχει αφήσει πίσω του ένα οδικό δίκτυο σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, γεμάτο παγίδες.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα εντοπίζεται στον τρόπο με τον οποίο τα συνεργεία ανοίγουν και κυρίως κλείνουν τις τομές στο οδόστρωμα. Η έλλειψη συντονισμού και η προχειρότητα είναι εμφανείς σχεδόν σε κάθε γειτονιά. Κακοτεχνίες, πρόχειρα μπαλώματα, λακκούβες, καθιζήσεις της ασφάλτου και επικίνδυνα «τούμπια» συνθέτουν ένα άκρως επικίνδυνο σκηνικό.
Οι οδηγοί δικύκλων βρίσκονται σε διαρκή κίνδυνο σοβαρού τραυματισμού, ενώ οι φθορές στα αυτοκίνητα των πολιτών αποτελούν πλέον καθημερινό (και δαπανηρό) φαινόμενο. Η αποκατάσταση των δρόμων μετά το πέρας των εργασιών δεν μπορεί να γίνεται με πρόχειρες παρεμβάσεις που υποχωρούν με το πέρασμα μερικών οχημάτων, μετά από λίγες μέρες.
Αυτό που δικαιολογημένα περιμένουν και απαιτούν πλέον οι πατρινοί είναι ένα σοβαρό και ολοκληρωμένο σχέδιο. Με την ολοκλήρωση αυτών των αναγκαίων εργασιών υποδομής, η δημοτική αρχή οφείλει να υλοποιήσει ένα συνολικό, γενναίο πρόγραμμα παρεμβατικών έργων και καθολικών ασφαλτοστρώσεων.
Οι δρόμοι της τρίτης μεγαλύτερης πόλης της χώρας πρέπει να επανέλθουν άμεσα στην αρχική τους κατάσταση. Η υπομονή των πολιτών έχει εξαντληθεί προκειμένου να απολαμβάνουν ασφαλείς μετακινήσεις. Η οδική ασφάλεια είναι δικαίωμα και όχι πολυτέλεια, και ο δήμος πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του με πράξεις.
