Η Πάτρα πανηγύρισε την ριζική ανακαίνιση – ανακατασκευή ενός από τα σημαντικότερα μνημεία της. Το Ρωμαϊκό Ωδείο παρουσιάστηκε ως ένα μεγάλο πολιτιστικό κεφάλαιο που ανοίγει μια νέα εποχή, ένας χώρος με ιστορία αιώνων που θα μπορούσε να γίνει σημείο αναφοράς για την πολιτιστική ζωή της πόλης και της χώρας.
Μόνο που το καλοκαίρι πέρασε και μαζί του χάθηκε μια σημαντική ευκαιρία. Το Ωδείο δεν λειτούργησε, δεν φιλοξένησε σημαντικές παραστάσεις και συναυλίες, δεν αποτέλεσε την πολιτιστική «καρδιά» της πόλης. Έμεινε έξω από τον παλμό της τοπικής κοινωνίας, απολύτως… σιωπηλό.
Πλέον, υπάρχει ημερομηνία. Ο υφυπουργός Πολιτισμού Ιάσονας Φωτήλας ανακοίνωσε ότι το Ωδείο θα λειτουργήσει από τις 15 Σεπτεμβρίου. Κάλλιο αργά, θα μπορούσε να πει κανείς. Όμως η θερινή περίοδος χάθηκε. Και μαζί της χάθηκε η δυνατότητα το ανακαινισμένο μνημείο να προβληθεί πανελλαδικά, να φιλοξενήσει σημαντικές πολιτιστικές δράσεις και να προσφέρει στην Πάτρα μια ξεχωριστή πολιτιστική ανάταση.
Και εδώ βρίσκεται το οξύμωρο. Η πόλη πανηγύρισε για ένα ανακαινισμένο μνημείο, αλλά δεν κατάφερε να το εντάξει άμεσα στην πολιτιστική της καθημερινότητα. Τα εγκαίνια έγιναν, οι προβολείς άναψαν, οι δηλώσεις δόθηκαν. Μετά; Σιωπή.
Ένα αρχαίο μνημείο δεν αναδεικνύεται επειδή ανακαινίζεται και παραδίδεται σε μια τελετή. Χρειάζεται σχέδιο, προγραμματισμό και κυρίως ζωή. Και το επόμενο καλοκαίρι, το Ρωμαϊκό Ωδείο πρέπει να είναι πραγματικά παρόν.
