Στο επίκεντρο δικαστικής έρευνας από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία (EPPO) βρίσκονται οι διαδικασίες με τις οποίες η Ελλάδα διαχειρίστηκε ευρωπαϊκά κονδύλια για την κατασκευή δομών φιλοξενίας μεταναστών. Σύμφωνα με εκτενές δημοσίευμα του διεθνούς δικτύου POLITICO, το οποίο επικαλείται Έλληνες αξιωματούχους, οι αρχές εξετάζουν ενδεχόμενη υπερκοστολόγηση-μαμούθ σε έργα που υλοποιήθηκαν με τη διαδικασία του κατεπείγοντος.
Το ιστορικό των συμβάσεων και οι απευθείας αναθέσεις
Η εισαγγελική έρευνα, η οποία εκκίνησε μετά από αρχικές αποκαλύψεις της εφημερίδας «Καθημερινή», επικεντρώνεται στην κατασκευή δύο ελεγχόμενων κέντρων υποδοχής κατά την περίοδο της πανδημίας (2020-2021) στη Μαλακάσα Αττικής και τη Σιντική Σερρών.
Οι δύο επίμαχες συμβάσεις, συνολικού ύψους 11,3 εκατομμυρίων ευρώ, ανατέθηκαν σε ιδιωτικές εταιρείες με τη διαδικασία του κατεπείγοντος και χωρίς τη διενέργεια δημόσιου διαγωνισμού. Η τότε ηγεσία του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου είχε επικαλεστεί την ανάγκη άμεσης διαχείρισης των μεταναστευτικών ροών. Ωστόσο, η έρευνα εξετάζει το γεγονός ότι, βάσει των επίσημων στοιχείων του ΟΗΕ, οι αφίξεις το 2020 είχαν σημειώσει κατακόρυφη πτώση (15.696 έναντι 74.649 το 2019).
Από την πλευρά του, ανώτατος αξιωματούχος του υπουργείου εκείνης της περιόδου ξεκαθάρισε ότι το σύνολο του έργου είχε ελεγχθεί, νομιμοποιηθεί και εγκριθεί τόσο από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή όσο και από το Ελεγχτικό Συνέδριο.
Οι αριθμοί της απόκλισης που ελέγχει η EPPO
Το κύριο αντικείμενο της έρευνας εστιάζεται στο κόστος κατασκευής, το οποίο σύμφωνα με καταγγελίες αξιωματούχων εμφανίζεται έως και 15 φορές υψηλότερο σε σχέση με αντίστοιχα διεθνή πρότζεκτ:
- Δομή Μαλακάσας: Η αρχική σύμβαση του Απριλίου 2020 για τη φιλοξενία 1.500 ατόμων ανερχόταν στα 4,3 εκατ. ευρώ. Μετά από πέντε παρατάσεις και μια συμπληρωματική σύμβαση, το κόστος αυξήθηκε κατά 1,7 εκατ. ευρώ.
- Δομή Σιντικής: Η σύμβαση ξεκίνησε με 3,6 εκατ. ευρώ τον Ιούλιο του 2020 και επιβαρύνθηκε με τρεις παρατάσεις και επιπλέον 1,7 εκατ. ευρώ.
Η μεγαλύτερη ένδειξη απόκλισης αποτυπώνεται σε εσωτερικό έγγραφο διεθνούς οργανισμού που περιλαμβάνεται στη δικογραφία. Σύμφωνα με αυτό, ενώ σε προηγούμενα έργα με πανομοιότυπα τεχνικά χαρακτηριστικά η κρατική δαπάνη ανερχόταν σε μόλις 270 ευρώ ανά ωφελούμενο, στην περίπτωση της Μαλακάσας το κόστος εκτινάχθηκε στις 23.900 ευρώ ανά μετανάστη.
Το πολιτικό παρασκήνιο
Η υπόθεση είχε προκαλέσει από το 2020 την έντονη αντίδραση της αντιπολίτευσης, κυρίως λόγω του διορισμού στελέχους της Νέας Δημοκρατίας ως επικεφαλής της αρμόδιας Τεχνικής Υπηρεσίας του Υπουργείου. Απαντώντας τότε στη Βουλή, ο πρώην υπουργός Νότης Μηταράκης είχε υπεραμυνθεί των επιλογών του, επισημαίνοντας ότι η υπηρεσία ιδρύθηκε για να πάρει το κράτος τον έλεγχο των κονδυλίων, τα οποία μέχρι τότε διαχειρίζονταν κατά 82% διάφορες ΜΚΟ.
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του Politeianews.gr στην Google
