Γραφείο 45 τ.μ. (ημιυπόγειο) σε παλιά πολυκατοικία της πλατείας Όλγας, νοικιάζεται προς 450 ευρώ με δυνατότητα υποχώρησης στα 400 ευρώ τον μήνα. Γραφείο 40 τ.μ. πρώτου ορόφου στην Κανακάρη ανάμεσα από Ερμού και Γεροκωστοπούλου, νοικιάζεται προς 500 ευρώ τον μήνα.
Άλλο γραφείο 3ου ορόφου, μόλις 25 τ.μ. με τουαλέτα κοινόχρηστη ενοικιάζεται για 350 ευρώ τον μήνα. Και γραφείο 60 τ.μ. στην οδό Πατρέως σε παλιά πολυκατοικία αλλά πιο σύγχρονα κατασκευασμένο εσωτερικά (και με τουαλέτα), νοικιάζεται προς 650 ευρώ τον μήνα!
Είναι μερικές περιπτώσεις που με πρακτικό τρόπο δείχνουν ότι στην Πάτρα δεν «πετούν» πια στα ύψη μόνο τα ενοίκια φοιτητικών ή και μεγαλύτερων διαμερισμάτων, αλλά και αυτά των απλών γραφείων που μέχρι πριν από λίγο καιρό έβρισκες με 200 και 250 ευρώ το μήνα, άντε στα 300 ευρώ αν ήταν λίγο μεγαλύτερο και πιο νέας κατασκευής ή ανακαινισμένο.

Η διαφορά όμως είναι ότι όταν μιλάμε για επαγγελματικό χώρο, τα χρήματα πηγάζουν από τον τζίρο σε μια αγορά «πεσμένη» και δύσκολη. Οι απαιτήσεις τέτοιου μεγέθους δεν είναι προσαρμοσμένες στις τοπικές δυνατότητες και έτσι γυρίζουν μπούμερανγκ, αφού τα φέσια δίνουν και παίρνουν και τα ξενοίκιαστα γραφεία και καταστήματα αυξάνονται και πληθαίνουν.
«ΠΑΡΑΣΥΡΟΝΤΑΙ ΟΙ ΙΔΙΟΚΤΗΤΕΣ»
Την παραπάνω εικόνα επιβεβαιώνουν και οι πατρινοί μεσίτες. Ο επί χρόνια έμπειρος πατρινός επαγγελματίας του κλάδου, Κωνσταντίνος Κοπανιτσάνος, δεν εκπλήσσεται από τις περιγραφές που τις συναντά και ο ίδιος πλέον καθημερινά.
Σχολιάζοντας στην «Πολιτεία» και εξηγώντας την αιτία του κακού, επισημαίνει ότι «δυστυχώς σε αρκετές περιπτώσεις οι ιδιοκτήτες παρασύρονται από τις αυξημένες τιμές των κατοικιών και διαμορφώνουν ανάλογα τις απαιτήσεις τους και για επαγγελματικούς χώρους. ‘Αφού όλα τα ενοίκια εκεί κινούνται, ας το βάλω κι εγώ ψηλά’, είναι η λογική τους».

Χαρακτηρίζει εσφαλμένη αυτή τη νοοτροπία, εξηγώντας: «Τα χρήματα για ένα φοιτητικό διαμέρισμα προέρχονται συχνά από ισχυρότερες οικονομίες άλλων περιφερειών, όπως χρήματα που στέλνει ένας γονέας από τη Θεσσαλονίκη ή την Αθήνα για το παιδί του που σπουδάζει στην Πάτρα. Αντίθετα, το μίσθωμα ενός γραφείου ή καταστήματος καταβάλλεται από έναν επαγγελματία της πόλης και πρέπει να παραχθεί μέσα από την τοπική μας οικονομία».
Η ΜΕΣΗ ΤΙΜΗ
Μια φυσιολογική μέση τιμή, σύμφωνα με τον κ. Κοπανιτσάνο, είναι στα περίπου 7 με 8 ευρώ το τετραγωνικό μέτρο για ένα γραφείο ή μαγαζί. Δηλαδή, στην περίπτωση του ημιυπόγειου γραφείου της πλατείας Όλγας όπου αναφερόμαστε στην αρχή του ρεπορτάζ, η τιμή εκκίνησης είναι στα 10 ευρώ το τ.μ. και ο ιδιοκτήτης δέχεται να υποχωρήσει το πολύ στα 8,8 ευρώ το τ.μ.
«Εδώ ή ο συγκεκριμένος ιδιοκτήτης έχει επενδύσει και το έχει κάνει πολύ σύγχρονο έχοντας ανακαινίσει σχεδόν όλο το γραφείο, ή βλέπει τις τιμές ενοικίασης των στεγαστικών και όπως προείπαμε παρασύρεται. Αλλά θα το πληρώσει με το να μην βρει εύκολα ενοικιαστή ή και καθόλου», προειδοποιεί ο μεσίτης.
Τονίζει μάλιστα ότι η προειδοποίηση περιττεύει, αφού το αποτέλεσμα των ξενοίκιαστων επαγγελματικών χώρων έχει ήδη γίνει αντιληπτό και συζητείται ευρέως στην πόλη.
Ο ίδιος δε διατυπώνει ευθαρσώς την έκπληξή του για όσα βλέπει μετά από τόσα χρόνια στην τοπική αγορά, αναφέροντας χαρακτηριστικά: «Στα 34 χρόνια που δραστηριοποιούμαι στον μεσιτικό κλάδο δεν έχω ξαναδεί ποτέ τη Μαιζώνος, για παράδειγμα, με κλειστά καταστήματα. Ούτε την Αγίου Νικολάου ούτε τη Ρήγα Φεραίου. Κι όμως, συνεχώς βλέπετε να κλείνουν αντί να ανοίγουν μαγαζιά, συνεπεία των τσουχτερών ενοικίων».
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης


