Θα επιμείνουμε λίγο στο θέμα του Δήμου Πατρέων που για πολλούς είναι μείζον, και ορθώς. Η πόλη αντιμετωπίζει σωρεία προβλημάτων, πράγματι. Κυρίως, όμως, οι δημότες αγανακτούν για την αίσθηση της ρύπανσης και την έλλειψη καλαισθησίας στο σύνολο των σημείων της. Γεγονός που κάνει πολύ κόσμο να λέει αυθόρμητα «φταίει ο Πελετίδης».
Αυτή είναι μια αναμενόμενη και αυθόρμητη αντίδραση των πολιτών, η οποία όμως δεν πρέπει να παρασύρει εκείνους που ασχολούνται με τα δημοτικά πράγματα και επιζητούν να αρθρώνουν λόγο αρεστό για να διεισδύουν στο πλήθος. Υπάρχει τεράστια διαφορά μεταξύ πολιτικής ρητορικής και καθημερινής κριτικής από τον απλό κόσμο. Αν είσαι πολιτικός και θέλεις να πείσεις ότι μπορείς να αναλάβεις τις τύχες της πόλης, δεν ωφελεί σε τίποτα να ρίχνεις απλώς «βέλη» κατά όποιου θεωρείς –και θεωρεί και ο κόσμος– υπεύθυνο για τη σημερινή εικόνα.
Χρειάζεται να δώσεις όραμα για το μέλλον. Το θέμα δεν είναι «να χάσει ο Πελετίδης» κατά το… «να πέσει ο Μητσοτάκης» στην κεντρική πολιτική σκηνή, μια τακτική που είδαμε ότι οδήγησε απλώς στον διαμελισμό της αντιπολίτευσης. Το θέμα είναι να εμπνεύσεις για κάτι μεγαλύτερο. Όχι να εκφράσεις απλώς τους πολίτες και να δείξεις ότι συμφωνείς μαζί τους για τις τωρινές τους διαμαρτυρίες, αλλά να πας την κουβέντα ένα βήμα παραπέρα. Να μιλήσεις για όσα δεν βλέπουν οι πολλοί, να περιγράψεις εκείνα που δεν έχουν φανταστεί για την πόλη.
Άρα η ανάλωση σε κριτική στη σημερινή διαχειριστική εξουσία του δήμου, οδηγεί σε αδιέξοδο. Άσε που όταν θα τελειώνει η θητεία, με ολοκληρωμένα πολλά βασικά έργα και με ένα «πέρασμα» καθαριότητας στην πόλη, θα υπάρχουν άλλα όπλα στη φαρέτρα για τη νυν δημοτική αρχή…
