Απέναντι σε μια πρωτοφανή κρίση λειψυδρίας, η Ινδία στρέφεται σε παραδοσιακές μεθόδους διαχείρισης νερού ηλικίας εκατοντάδων ετών, αποκαθιστώντας ιστορικές υποδομές που κάποτε θεωρούνταν απλά πολιτιστικά κατάλοιπα.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το ιστορικό βαθμιδωτό πηγάδι Moosi Rani Sagar στην περιοχή Αλβάρ, το οποίο το 2025 γέμισε ξανά με νερό έπειτα από τρεις δεκαετίες ξηρασίας και μόλυνσης, διατηρώντας πλέον στάθμη από 6 έως 9 μέτρα ακόμα και τους πιο ξηρούς μήνες.
Η χώρα φιλοξενεί το 18% του παγκόσμιου πληθυσμού αλλά διαθέτει μόλις το 4% των αποθεμάτων γλυκού νερού, αντλώντας περισσότερα υπόγεια ύδατα από οποιοδήποτε άλλο κράτος για να συντηρήσει 1,4 δισεκατομμύρια ανθρώπους.
Ενώ τα σύγχρονα μεγάλα φράγματα και τα ανοιχτά κανάλια οδηγούν σε τεράστιες απώλειες λόγω εξάτμισης χωρίς να εμπλουτίζουν τον υδροφόρο ορίζοντα, οι παραδοσιακές κατασκευές αποδεικνύονται εξαιρετικά ανθεκτικές στην κλιματική αλλαγή:
- Τα baori (μνημειώδη βαθμιδωτά πηγάδια από λαξευτή πέτρα) επιτρέπουν την απευθείας πρόσβαση στον υδροφόρο ορίζοντα κρατώντας το νερό δροσερό και προστατευμένο από τον ήλιο.
- Τα johads (χωμάτινα αναχώματα σε σχήμα ημισελήνου) συγκρατούν τα νερά των μουσώνων, επιβραδύνουν τη ροή τους και τα αναγκάζουν να διεισδύσουν βαθιά στο υπέδαφος.
Το δίκτυο αυτό είχε καταρρεύσει κατά τη βρετανική αποικιοκρατία λόγω αποψίλωσης των δασών και κατάργησης της τοπικής κοινοτικής διαχείρισης, οδηγώντας μεταγενέστερα σε υπεράντληση μέσω γεωτρήσεων και ερήμωση ολόκληρων περιοχών.
Η σταδιακή αναβίωση των πρακτικών αυτών από κοινότητες και μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς, με την ανασύσταση των τοπικών συνελεύσεων gram sabhas, οδήγησε στην κατασκευή άνω των 10.000 παραδοσιακών υποδομών στην Αλβάρ, επαναφέροντας τη μόνιμη ροή σε πέντε ποτάμια και ωφελώντας περισσότερα από 700 χωριά στο Ρατζαστάν.
Αναγνωρίζοντας την αξία των αρχαίων αυτών συστημάτων, η κυβέρνηση της Ινδίας έχει εντάξει επισήμως την κατασκευή παραδοσιακών δεξαμενών και 69.000 λιμνών στον εθνικό σχεδιασμό για την παροχή πόσιμου νερού, με αποτέλεσμα η αναπλήρωση των υδάτινων αποθεμάτων να εκτοξευθεί από τα 14 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα το 2017 στα 25 δισεκατομμύρια το 2024.
Κεντρική φωτό: Το βαθμιδωτό πηγάδι Moosi Rani Sagar. (Πηγή: Environmentalist Foundation of India)
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του Politeianews.gr στην Google
