Μπροστά σε ένα πρωτοφανές κοινωνικό και εκπαιδευτικό αδιέξοδο βρίσκεται η Ιταλία, καθώς το δυσβάσταχτο κόστος στέγασης και η γενικευμένη ακρίβεια οδηγούν χιλιάδες δασκάλους και καθηγητές να αρνούνται τον μόνιμο διορισμό τους, ιδιαίτερα στον πλούσιο ιταλικό Βορρά και στα μεγάλα αστικά κέντρα.
Σύμφωνα με εκτενές αποκαλυπτικό ρεπορτάζ της Corriere della Sera, η ιστορική επιδίωξη για μια σταθερή θέση στο Δημόσιο καταρρέει κάτω από την πίεση των αριθμών. Με μέσο κρατικό μισθό περίπου 1.450 έως 1.480 ευρώ τον μήνα, το κόστος στέγασης διαβρώνει συχνά πάνω από το 50% του εισοδήματος, μετατρέποντας τη μετεγκατάσταση σε οικονομική καταστροφή.
Τα συνδικάτα Cgil και Uil Scuola προειδοποιούν ότι ακόμη και ένα ενοίκιο της τάξης των 550 ευρώ εξανεμίζει πάνω από το ένα τρίτο των αποδοχών, ποσοστό που για το διοικητικό και βοηθητικό προσωπικό αγγίζει τα όρια της επιβίωσης.
Η κατάσταση στο Μιλάνο και τη Ρώμη αποτυπώνει ανάγλυφα το μέγεθος του προβλήματος. Ένα απλό μονόκλινο δωμάτιο σε συγκατοίκηση κυμαίνεται από 600 έως 800 ευρώ, ενώ μια γκαρσονιέρα εκτοξεύεται στα 780 έως 1.000 ευρώ (ξεπερνώντας ακόμη και τα 2.200 ευρώ στα κέντρα των πόλεων).
Για να αντέξουν, επαγγελματίες εκπαιδευτικοί αναγκάζονται να καταφεύγουν σε δίκλινα δωμάτια και συνθήκες διαβίωσης που, όπως επισημαίνει η ιταλική εφημερίδα, παραπέμπουν στα φοιτητικά τους χρόνια παρά σε έναρξη επαγγελματικής σταδιοδρομίας.
Το αποτέλεσμα είναι ένα μαζικό κύμα αρνήσεων: περίπου 300 εκπαιδευτικοί απέρριψαν τη μόνιμη θέση στην Τοσκάνη, άλλοι 383 στο Φριούλι-Βενέτσια Τζούλια, στη Λιγουρία καλύφθηκαν μόλις 562 από τις 1.407 θέσεις, ενώ στη Λομβαρδία καταγράφονται χιλιάδες κενά στα θρανία.
Ιδιαίτερα για τους υποψηφίους από τον ιταλικό Νότο, η παραμονή κοντά στο πατρικό τους ως συμβασιούχοι αναπληρωτές αποδεικνύεται πολύ πιο βιώσιμη λύση από το να μετακομίσουν εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά.
Όπως σημειώνει με πικρία ο πρόεδρος του συνδικάτου εκπαιδευτικών ANIEF, Μαρτσέλο Πατσίφικο, η άρνηση μιας σταθερής δουλειάς μετά από χρόνια αναμονής μοιάζει με τραγική ειρωνεία, ζητώντας άμεσα μέτρα όπως επίδομα εκτός έδρας, φοροελαφρύνσεις στα ενοίκια και επιδοτήσεις μετακίνησης.
Το ιταλικό παράδοξο αποδεικνύει πλέον ότι η «μονιμότητα» δεν επαρκεί για να εξασφαλίσει αξιοπρεπή διαβίωση, θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο τη λειτουργία του δημόσιου σχολείου, ειδικά στις πιο απομονωμένες και ορεινές περιοχές της χώρας.
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του Politeianews.gr στην Google
