Παλιά αφενός δεν υπήρχαν άλλα καρναβάλια, αφετέρου δεν υπήρχε οικονομική δυστοκία σε τέτοιο βαθμό. Άρα ο κόσμος ταξίδευε στην Πάτρα για να ζήσει τη μοναδικότητα. Τώρα ο συνδυασμός των πολλών καρναβαλιών (ακόμα και στην… «άνω Πετρούλα») μαζί με το απαγορευτικό κόστος ταξιδιού, περιορίζει τους «καλούς» επισκέπτες κι αφήνει περιθώριο μόνο στους νεαρούς που με το χαρτζιλίκι τους θα μπορέσουν να την βγάλουν… μ’ ένα πιτόγυρο κι έναν ύπνο (αν χρειαστεί) σε κάποιο σπίτι φίλου.
Καθίστε κύριοι και συζητήστε, μήπως του χρόνου στο πλαίσιο του θεσμού κάνουμε κάτι καινοτόμο με μεγάλη ακτινοβολία που να προσελκύσει όσους έχουν τη δυνατότητα και θα ξέρουν πως αυτό που θα δουν δεν θα το βρουν αλλού έστω και ως κακή απομίμηση. Αποδείξτε ότι σ’ αυτή την πόλη μπορούμε να συνεννοηθούμε. Κι ότι μπορούμε να κάνουμε τις υπερβάσεις μας γυρίζοντας την πλάτη στις ιδεολογικές διαφωνίες μας και αφιερώνοντας τη γνώση και την εμπειρία μας μόνο στο συμφέρον της πόλης.
Δημιουργήστε μια ανεξάρτητη επιτροπή που να λειτουργεί υπό τη σκέπη της ΚΕΔΗΠ έχοντας αποκλειστική αποστολή να ψάξει και να καταλήξει σε αυτό το «νέο» το οποίο έχει ανάγκη ο θεσμός. Να πέσουν ιδέες στο τραπέζι, να εξεταστούν μία προς μία και να υπάρξει ένα συμπέρασμα. Αλλιώς θα καταλήξουμε να κουράσει ακόμα κι αυτή η μιζερο-απολογία των δύο-τριών ημερών κάθε φορά μετά την Καθαρά Δευτέρα. Κι ο θεσμός θα βαδίζει στο πλαίσιο μιας επαναληπτικής γυμναστικής με άγνωστη κατάληξη.
