Του Αχιλλέα Ροδίτη
Η επιστροφή των φοιτητών στην Πάτρα φέρνει ξανά στο προσκήνιο ένα πρόβλημα που πλέον δεν αφορά μόνο τους φοιτητές, το κόστος της στέγης.
Η πρόεδρος της Ένωσης Ιδιοκτητών Ακινήτων Αχαΐας, Κυριακή Αθανασιάδη, μιλώντας στην «Πολιτεία», αναγνωρίζει ότι τα ενοίκια έχουν ανέβει σημαντικά, επισημαίνει όμως πως η συζήτηση δεν μπορεί να εξαντλείται στην τιμή ενός ακινήτου.
«Όσο υπάρχει έλλειψη στέγης αυξάνεται και η τιμή των ενοικίων», σημειώνει η κ. Αθανασιάδη, μεταφέροντας έτσι μεγάλο μέρος της ευθύνης στην ίδια την Πολιτεία που, όπως λέει, δεν έχει μεριμνήσει ανάλογα.
Όπως εξηγεί, «το κράτος δεν έχει φροντίσει να παρέχει επαρκή φοιτητική στέγη», την ώρα μάλιστα που ειδικά στην Πάτρα η ζήτηση παραμένει ιδιαίτερα υψηλή.
Όμως βάζει στη δημόσια συζήτηση μια ακόμα παράμετρο, ότι το πρόβλημα δεν αφορά μόνον τους φοιτητές. Όπως λέει, η έλλειψη στέγης επεκτείνεται σε όλες τις κοινωνικές ομάδες αγγίζοντας περισσότερο τα νέα ζευγάρια και τις οικογένειες. Και μάλιστα, σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό, αφού μια γκαρσονιέρα θα βρεθεί ευκολότερα συγκριτικά με ένα νέο ζευγάρι ή μια οικογένεια που αναζητά ένα τριάρι ή ένα τεσσάρι και δυσκολεύεται πολύ περισσότερο για να βρει διαθέσιμο και οικονομικό ακίνητο. «Εκεί είναι που η Πάτρα χωλαίνει πιο πολύ», λέει χαρακτηριστικά η κ. Αθανασιάδη.
Η ΕΛΛΕΙΨΗ ΣΠΙΤΙΩΝ
Κατά την ίδια, η πόλη διαθέτει ακίνητα, αλλά μεγάλο μέρος της ζήτησης συγκεντρώνεται σε συγκεκριμένες περιοχές.
Πολλοί αναζητούν κατοικία γύρω από το κέντρο, από την πλατεία Γεωργίου έως την Αγία Σοφία, ενώ, όπως επισημαίνει, υπάρχουν επιλογές προς τα Ψηλαλώνια, τα Ζαρουχλέικα, αλλά και προς την πλευρά του Ρίου.
Η μεγαλύτερη διασπορά της ζήτησης θα μπορούσε να λειτουργήσει εκτονωτικά για το κέντρο και τις τιμές. Παράλληλα, υπάρχουν αναξιοποίητα και εγκαταλελειμμένα ακίνητα που δεν μπορούν να επιστρέψουν εύκολα στην αγορά, επειδή οι ιδιοκτήτες τους δεν διαθέτουν τα χρήματα για την ανακαίνισή τους ή επειδή υπάρχουν ζητήματα κληρονομιάς και τραπεζικής διαχείρισης.
Η κ. Αθανασιάδη θεωρεί ότι η Πολιτεία μπορεί να παρέμβει ουσιαστικά, αξιοποιώντας δημόσια κτίρια και μετατρέποντάς τα σε κατοικίες που θα διατίθενται με χαμηλότερες τιμές.
Παράλληλα, ζητά λύσεις και για τα κλειστά ιδιωτικά ακίνητα, ώστε να μπορούν να επισκευαστούν και να επιστρέψουν στην αγορά. Για την ίδια, η λύση δεν είναι η σύγκρουση, αλλά η αύξηση της προσφοράς, η ισορροπία και ο εξορθολογισμός της αγοράς.
ΟΙ ΝΕΕΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ
Πώς οι οργανωμένες φοιτητικές εστίες αλλάζουν την αγορά
Μια νέα πραγματικότητα έχει αρχίσει να διαμορφώνεται στην Πάτρα τα τελευταία χρόνια, τα οργανωμένα συγκροτήματα φοιτητικών κατοικιών. Πρόκειται για μεγάλες εγκαταστάσεις που προσφέρουν στους φοιτητές ένα διαφορετικό μοντέλο διαμονής, με περισσότερες παροχές και οργανωμένες υπηρεσίες.
Η πρόεδρος της Ένωσης Ιδιοκτητών Ακινήτων Αχαΐας, Κυριακή Αθανασιάδη, βλέπει θετικά το γεγονός ότι προστίθενται ακίνητα στην αγορά, διατυπώνει όμως προβληματισμούς για τον τρόπο με τον οποίο αυτές οι επενδύσεις επηρεάζουν συνολικά την αγορά.
«Όσο πιο πολλά ακίνητα προσφέρονται στην αγορά για ενοικίαση, τόσο πιο πολύ εκτονώνεται το φαινόμενο της υπερβολικής ζήτησης και της υψηλής τιμής», υπογραμμίζει. Άρα, η ίδια δεν αντιμετωπίζει την οργανωμένη φοιτητική κατοικία ως πρόβλημα καθαυτό. Το ζήτημα όπως λέει βρίσκεται αλλού.
ΟΙ ΜΕΓΑΛΟΙ ΠΑΙΚΤΕΣ
Η κ. Αθανασιάδη αναφέρεται στην παρουσία μεγάλων εταιρειών και επενδυτών από το εξωτερικό, επισημαίνοντας ότι στην αγορά υπάρχουν κεφάλαια από χώρες όπως το Ισραήλ, η Τουρκία και το Βιετνάμ.
Εξάλλου, την περασμένη εβδομάδα πήρε μεγάλες διαστάσεις το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ που δημοσίευσαν η «Πολιτεία» και το Politeianews.gr, αναδεικνύοντας ότι βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη δύο μεγάλα προτζεκτ ισραηλινών συμφερόντων στην αχαϊκή πρωτεύουσα. Πρόκειται για τη μετατροπή του παλιού εργοστασίου κλωστοϋφαντουργίας Καλογεράκη σε ένα υπερσύγχρονο συγκρότημα 83 αυτόνομων φοιτητικών στούντιο (που θα διαθέτει γυμναστήριο, καφέ, κοινόχρηστα πλυντήρια και lounge), αλλά και τις εργασίες στο πρώην κτίριο της Διεύθυνσης Πρόνοιας, όπου κατασκευάζονται 35 επιπλωμένα διαμερίσματα.
Ο προβληματισμός της προέδρου αφορά κυρίως την επίδραση που μπορεί να έχουν αυτές οι μεγάλες επενδύσεις στις τιμές των ακινήτων.
«Ανησυχώ σε αυτό το κομμάτι», λέει, εξηγώντας ότι μεγάλες εταιρείες μπορούν να επηρεάζουν τις τιμές όταν αγοράζουν ακίνητα σε υψηλές αξίες και στη συνέχεια εισέρχονται στην αγορά των μισθώσεων.
Απέναντί τους βρίσκεται ο μικροϊδιοκτήτης. Ο άνθρωπος που με τον μισθό ή τη σύνταξή του και με κόπο και μόχθο κατάφερε να κατασκευάσει μία ή δύο γκαρσονιέρες, προκειμένου να αποκτήσει ένα μικρό συμπληρωματικό εισόδημα.
Για την πρόεδρο των ιδιοκτητών, η παρουσία μικρών ιδιοκτητών δεν πρέπει να χαθεί μέσα στη νέα εικόνα της αγοράς. Όπως επισημαίνει, ο μικροϊδιοκτήτης δεν ζητά κατ’ ανάγκη ένα υπέρογκο ενοίκιο.
«Δεν ζητάει να του πληρώνει κάποιος 600 ευρώ. Ζητάει να έχει νοικιασμένο το ακίνητό του», αναφέρει χαρακτηριστικά.
ΑΔΕΙΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ
«Θλιβερή εικόνα με πολλά λουκέτα λόγω ενοικίων»
Από τη στέγη των φοιτητών και των οικογενειών, η συζήτηση για τα ακίνητα της Πάτρας φτάνει αναπόφευκτα και στα καταστήματα. Εκεί η εικόνα που περιγράφεται είναι διαφορετική, αλλά εξίσου προβληματική, με αυξημένα ενοίκια σε ορισμένα σημεία και την ίδια ώρα σημαντικό αριθμό ξενοίκιαστων καταστημάτων.
Η ίδια η πρόεδρος των Ιδιοκτητών Ακινήτων στην Αχαΐα, κ. Αθανασιάδη, χαρακτηρίζει θλιβερή την εικόνα που παρουσιάζει σήμερα το εμπορικό κέντρο. Η συζήτηση αποκτά ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον καθώς, όπως σημειώνει, «οι ιδιοκτήτες δεν είναι πάντοτε εκείνοι που τελικά ωφελούνται από τις υψηλές απαιτήσεις».
ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ
Η περίπτωση της οδού Μαιζώνος είναι χαρακτηριστική, σύμφωνα με την κ. Αθανασιάδη. Με την πεζοδρόμηση, ορισμένοι ιδιοκτήτες αύξησαν τις απαιτήσεις τους, θεωρώντας ότι η νέα εικόνα του δρόμου θα προσελκύσει μεγάλες εταιρείες, ακόμη και από την Αθήνα. Όμως, όπως λέει, «δεν ήρθε κανείς» και έτσι έμειναν ξενοίκιαστα καταστήματα ακόμη και πάνω στον κεντρικό πεζόδρομο.
Η εικόνα αυτή, όπως επισημαίνει, δεν αφορά μόνο μία οδό. Χρειάζεται κατά την άποψή της συνεννόηση ανάμεσα σε ιδιοκτήτες και επαγγελματίες, αλλά και ενίσχυση της αγοραστικής δύναμης των πολιτών.
«Αφού δεν αγοράζει κανείς και τα μαγαζιά είναι κλειστά», είναι το ερώτημα που θέτει, δείχνοντας ότι η αγορά των επαγγελματικών ακινήτων δεν μπορεί να αποκοπεί από την πραγματική κατάσταση της εμπορικής κίνησης.
ΟΙ ΤΙΜΕΣ
Η κ. Αθανασιάδη υπογραμμίζει ότι ένα κατάστημα μπορεί να νοικιαστεί σε μια μεγάλη διεθνή εταιρεία, όμως αυτό από μόνο του δεν λύνει το πρόβλημα. Υπάρχουν ιδιοκτήτες που περιμένουν δύο και τρία χρόνια για να βρουν μισθωτή, ενώ σε άλλες περιπτώσεις η μίσθωση δημιουργεί προβλήματα όταν ο επαγγελματίας αδυνατεί να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του. Ένα αρνητικό «κοκτέιλ», δηλαδή, όπου όλοι έχουν δίκιο, αν το δεις από την πλευρά τους.
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του Politeianews.gr στην Google
