Αλ. Δημητρόπουλος: «Όταν μιλάμε για προσβασιμότητα και ανεξαρτησία – αυτονομία, μιλάμε για αξιοπρέπεια. Όταν μου κόβεις τον τρόπο να κινηθώ, μου κόβεις την αξιοπρέπεια».

του Αχιλλέα Ροδίτη

Αν δεν κλείσεις ή δέσεις τα μάτια και βγεις στο δρόμο για να πας στη δουλειά σου, να πας για ψώνια και να γυρίσεις σπίτι, δεν θα καταλάβεις ποτέ τα πολλά αμέτρητα εμπόδια που συναντά κάθε δευτερόλεπτο ένας τυφλός συμπολίτης μας. Κι επειδή οι κίνδυνοι είναι τόσοι πολλοί, σας συστήνουμε να μην το επιχειρήσετε στην πράξη. Απλώς φανταστείτε το κι έλατενα «ταξιδέψουμε» μαζί, στις παρακάτω γραμμές που αποτυπώνουν την συζήτηση που είχαμε με τον Γενικό Γραμματέα της Περιφερειακής Ένωσης Δυτικής Ελλάδας του Πανελληνίου Συνδέσμου Τυφλών – ΠΣΤ, κ. Αλέξανδρο Δημητρόπουλο.

Ο οποίος μας αποκαλύπτει προβλήματα που δεν είχαμε καν φανταστεί, παράλληλα καταρρίπτει και «μύθους» που αναπτύχθηκαν στο πλαίσιο ισοπεδωτικών κριτικών, όπως το ότι «στην πόλη τα πάντα είναι κακώς καμωμένα». Και επίσης, μας αποκαλύπτει μικρά «θαύματα» που γίνονται στην πόλη αλλά απλά δεν τα γνωρίζουμε ή δεν τους δίνουμε σημασία. Το επιστέγασμα όλων αυτών που συζητήσαμε με έναν τυφλό συμπολίτη μας, είναι ότι οι τυφλοί κινδυνεύουν καθημερινά αλλά δεν γκρινιάζουν.

Απλώς απαιτούν, αντί να αναλωνόμαστε σε ευχολόγια κάθε Παγκόσμια Ημέρα Όρασης, να γίνουμε στην πράξη πιο σύγχρονοι. Για να μπορούν κι εκείνοι να έχουν περίπου τον ίδιο τρόπο ζωής με εμάς. Μ’ όσους υποτίθεται βλέπουμε αλλά ενίοτε πάσχουμε από στραβισμό όσον αφορά τις υποχρεώσεις μας απέναντι στον συνάνθρωπο… Ο κ. Δημητρόπουλος, που έχασε το φως του μετά από εργατικό ατύχημα, λέει κάτι συγκλονιστικό που πρέπει να θυμόμαστε πάντα: «Όταν μιλάμε για προσβασιμότητα και ανεξαρτησία – αυτονομία, μιλάμε για αξιοπρέπεια. Όταν μου κόβεις τον τρόπο να κινηθώ, μου κόβεις την αξιοπρέπεια»!

«ΜΗΝ ΙΣΟΠΕΔΩΝΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ»

Το πρώτο που αναφέρει ο κ. Δημητρόπουλος ως απάντηση στο ερώτημα «αν στην Πάτρα είναι όλα ‘πίσω’ σε ΄ό,τι αφορά τις υποδομές», είναι «να μην τα ισοπεδώνουμε όλα». Σημειώνοντας ότι προβλήματα υπάρχουν πολλά, ωστόσο «τα τελευταία χρόνια υπάρχουν βελτιώσεις. Και ως Ένωση έχουμε μια καλή συνεργασία με τον Δήμο, για να επιλυθούν προβλήματα που εντοπίζονται και να γίνουν καλύτερα τα πράγματα».

Δηλώνει επίσης, ότι όντως σε πολλά πεζοδρόμια δεν υπάρχουν οδηγοί όδευσης τυφλών ή σε αλλού υπάρχουν κακοτεχνίες, όμως τονίζει ότι «στους νέους πεζόδρομους και σε οτιδήποτε νέο φτιάχνεται, εξασφαλίζονται οι απαιτούμενες υποδομές». Και προσθέτει: «Επειδή μιλάμε για Δυτική Ελλάδα και Ιόνια νησιά, μπορώ να σας πω ότι αλλού εκτός Πάτρας η κατάσταση είναι πολύ χειρότερη».

ΚΑΚΟΤΕΧΝΙΕΣ, ΤΡΑΠΕΖΙΑ

ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΧΑΡΕΣ

Ένα από τα πρώτα που αναφέρει, είναι οι κακοτεχνίες. Ενίοτε προκύπτουν από κακό συντονισμό υπηρεσιών ή και αυθαίρετες παρεμβάσεις ιδιωτών. Όπως παραδείγματος χάριν η κολώνα της ΔΕΗ που τοποθετήθηκε μέσα σε οδηγό όδευσης τυφλών, στην πλατεία Ελευθερίας  και προ ημερών σχετική φωτογραφία έγινε viral. «Ή στην παλιά εθνική Πατρών – Αθηνών, όπου μια ταμπέλα ξεφυτρώνει σε απόσταση όχι 50 πόντων αλλά 20, δίπλα από οδηγό όδευσης τυφλών. Που σημαίνει ότι δεν θα πέσω πάνω της αλλά θα χτυπήσω τον ώμο…», λέει ο κ. Δημητρόπουλος.

Αναφέρεται επίσης στα τραπεζοκαθίσματα. «Προχθές πέρασα από την Ρήγα Φεραίου και παρότι έχει επιχειρηθεί να μπει μια τάξη, μου ήταν δύσκολο τελικά να περάσω μόνος». Όσο για την Ηφαίστου; «Εκεί είναι… απαγορευμένη ζώνη. Μου είναι αδύνατο και να το σκεφτώ να πάω…», τονίζει. Πάνω – κάτω τα ίδια προβλήματα εντοπίζονται κι όταν μπαίνει οδηγός όδευσης τυφλών μπροστά από καταστήματα εστίασης. Μαγαζάτορες, όπως συνέβη στην Τριών Ναυάρχων, διαμαρτύρονται γιατί δεν μπορούν να… απλωθούν τραπέζια! «Αυτά είναι που πρέπει να ξεπεράσουμε», λέει ο εκπρόσωπος τυφλών, παραπέμποντάς μας στην ανάγκη να αλλάξουμε σκέψη και νοοτροπία.

Πρόβλημα εντοπίζει και στις Παιδικές χαρές. Και αναρωτιέται: «άραγε μπορώ να πάρω τα εγγόνια μου και να πάω στην παιδική χαρά να νιώσω τη χαρά των παιδιών;». Ερώτημα που προφανώς θα απαντηθεί αρνητικά αφού οι Παιδικές χαρές δεν είναι οργανωμένες για άτομα με προβλήματα όρασης. Όταν υπάρχουν πολλοί τέτοιοι συμπολίτες, ακόμα και παιδιά…

ΦΑΝΑΡΙΑ

Έχει σκεφτεί κανείς πώς περνούν τον δρόμο οι τυφλοί; Με τον… ήχο. Γιατί εκτός από πεντ-έξι «έξυπνα» φανάρια στην Πάτρα, όλα τα άλλα δεν διαθέτουν το κουμπί για να πατηθεί το κόκκινο και να μπορεί ο τυφλός να περάσει απέναντι. «Είμαστε πολύ πίσω σε αυτό. Διακινδυνεύουμε τη ζωή μας. Σήμερα που μιλάμε για τεχνητή νοημοσύνη δεν μπορεί να μην υπάρχουν φωτεινοί σηματοδότες με πρόσβαση για τυφλούς. Η άποψή μου είναι ότι όλα τα φανάρια έπρεπε να είναι σύγχρονα προσαρμοσμένα για τις ανάγκες τυφλών», σημειώνει ο κ. Δημητρόπουλος.

Κι αναφέρει: «Εγώ που μένει στην Πανεπιστημίου, κάθε μέρα διασχίζω αυτή την οδό με το… αυτί». Μάλιστα προ διετίας είχε παρασυρθεί από δίκυκλο ακριβώς σε αυτό τον δρόμο, έξω απ’ το σπίτι του. «Αν για εσάς είναι ούτως ή άλλως επικίνδυνο να περάσετε έναν δρόμο με τα μάτια, φανταστείτε για εμάς», λέει και προτείνει: «Θα μπορούσε να μπει ειδικό φανάρι σε κάθε σημείο όπου μένει τυφλός. Δεν είναι έξοδο αυτό, ούτε πολύπλοκο ή δύσκολο. Υπάρχει παντού στην Ευρώπη». «Θα πρέπει αυτό να γίνει, γιατί δεν θέλουμε να κινδυνεύουν οι οικογένειές μας τρέχοντας κάθε τόσο στα νοσοκομεία…», καταλήγει.

Προχθές πέρασα από την Ρήγα Φεραίου και παρότι έχει επιχειρηθεί να μπει μια τάξη, μου ήταν δύσκολο τελικά να περάσω μόνος». Όσο για την Ηφαίστου; «Εκεί είναι… απαγορευμένη ζώνη. Μου είναι αδύνατο και να το σκεφτώ να πάω… , τονίζει ο κ. Δημητρόπουλος

ΛΕΩΦΟΡΕΙΑ

Όσο για τα λεωφορεία; Εκεί κι αν υπάρχει μέγα πρόβλημα! Αφήνουμε τα λόγια του ίδιου να προκαλέσουν τις εικόνες: «Για σκεφθείτε το λίγο. Είστε στη στάση χωρίς όραση. Έξυπνες στάσεις δεν υπάρχουν. Άρα πρέπει να ακούσεις το λεωφορείο. Κι άντε να καταλάβεις αν είναι αυτό που πρέπει να πάρεις ή άλλο. Κι αφού μπεις, θα πρέπει να υπολογίσεις τον χρόνο για να καταλάβεις πού και πότε πρέπει να κατέβεις, εφόσον δεν υπάρχει αναγγελία στάσεων». Και σημειώνει, ότι από την Ένωση Τυφλών Δυτικής Ελλάδας έχει ήδη ζητηθεί ραντεβού με τον πρόεδρο του Αστικού ΚΤΕΛ Πατρών για αυτό το θέμα. Όπως και για τις «έξυπνες» στάσεις.

ΤΑ ΜΕΛΗ

Πάνω από 200 είναι τα μέλη της Ένωσης απ’ όλη τη Δυτική Ελλάδα. Η πλειονότητά τους, πατρινοί. Όμως κι εκεί υπάρχει πρόβλημα. Ίσως είναι πολύ περισσότεροι οι τυφλοί αλλά δεν μπορούν να έρθουν σε επαφή με την Ένωση. Γιατί με την θέσπιση της προστασίας προσωπικών δεδομένων, δεν υπάρχουν πια οι κατάλογοι εγγεγραμμένων τυφλών που κάποτε εκδίδονταν από την Νομαρχία Αχαΐας και υπήρχε πλήρης καταγραφή πολιτών με πρόβλημα όρασης. Έτσι, σήμερα είναι εντελώς στην αφάνεια και κανείς δεν τους καταγράφει, για να βοηθηθούν.

ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΓΙΑ ΤΑ ΜΜΕ

Οφείλουμε να το καταγράψουμε κι αυτό. Οι τυφλοί της πόλης ενημερώνονται διαρκώς από τα τοπικά ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης. Μέσω ειδικής εφαρμογής στα προσαρμοσμένα κινητά τους. Αγγίζοντας τις αράδες κάθε δημοσιεύματος, γίνεται αυτόματη αφήγηση κι έτσι πληροφορούνται για τα πάντα. Όμως, όπως αναφέρει ο ΓΓ της Περιφερειακής Ένωσης Τυφλών, «κι εσείς τα ΜΜΕ πρέπει να κάνετε περισσότερα ρεπορτάζ ουσίας για τις ανάγκες και απαιτήσεις των ΑμεΑ. Δεν αρκούν απλές περιγραφές προβλημάτων, αλλά καλύτερο είναι η καταγραφή προτάσεων από εμάς, για να υπάρξουν αλλαγές».

ΑΧΑΪΚΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ