Μια πρωτοποριακή μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nature Communications έρχεται να δώσει απάντηση σε ένα από τα πιο διαχρονικά ερωτήματα της ανθρώπινης συμπεριφοράς: πώς καταφέρνουμε να κόψουμε τις κακές μας συνήθειες; Σύμφωνα με νευροεπιστήμονες του Ινστιτούτου Επιστήμης και Τεχνολογίας της Οκινάουα (OIST), η απάντηση κρύβεται σε έναν συγκεκριμένο χημικό αγγελιοφόρο του εγκεφάλου, την ακετυλοχολίνη.
Το πείραμα με τον εικονικό λαβύρινθο
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Gideon Sarpong και τον καθηγητή Jeffery Wickens, εκπαίδευσαν ποντίκια να πλοηγούνται σε έναν εικονικό λαβύρινθο για να βρίσκουν μια ανταμοιβή. Όταν τα ζώα σταθεροποίησαν τη στρατηγική τους, οι επιστήμονες άλλαξαν ξαφνικά τους κανόνες και τη διαδρομή της ανταμοιβής, προκαλώντας τους αναπάντεχη απογοήτευση.
Παρακολουθώντας τον εγκέφαλό τους σε πραγματικό χρόνο, οι επιστήμονες παρατήρησαν τα εξής:
- Έκρηξη ακετυλοχολίνης: Μόλις τα ποντίκια έχαναν την ανταμοιβή, σημειωνόταν κατακόρυφη αύξηση στην απελευθέρωση ακετυλοχολίνης σε συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου.
- Συμπεριφορά μετατόπισης: Όσο μεγαλύτερη ήταν η αύξηση της ουσίας, τόσο πιο γρήγορα άλλαζαν στρατηγική τα ποντίκια, εγκαταλείποντας την παλιά, αποτυχημένη συνήθεια.
Όταν μάλιστα οι ερευνητές μείωσαν τεχνητά την παραγωγή του νευροδιαβιβαστή, τα ποντίκια επέμεναν πεισματικά στην ίδια λανθασμένη διαδρομή, αποδεικνύοντας ότι χωρίς ακετυλοχολίνη ο εγκέφαλος χάνει την ευελιξία του.
Δεν ξεχνάμε, αλλά αποθηκεύουμε την πληροφορία
Ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον εύρημα της μελέτης είναι ότι μια μικρή ομάδα νευρώνων δεν αύξησε τη δραστηριότητά της. Οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι αυτό συμβαίνει επειδή ο εγκέφαλος δεν σβήνει την παλιά συνήθεια, αλλά την αποθηκεύει στο «πίσω μέρος του μυαλού» σε περίπτωση που οι συνθήκες αλλάξουν ξανά στο μέλλον.
Ελπίδα για Εθισμούς, OCD και Πάρκινσον
Η ανακάλυψη αυτή ανοίγει νέους δρόμους για την ιατρική, καθώς η αδυναμία αλλαγής μιας παγιωμένης συμπεριφοράς αποτελεί τον πυρήνα σοβαρών νευροψυχιατρικών διαταραχών.
«Σε καταστάσεις όπως ο εθισμός και η ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή (OCD) βλέπουμε μια δυσκολία στη διακοπή των κακών συνηθειών. Η κατανόηση αυτών των μηχανισμών μπορεί μια μέρα να μας βοηθήσει να αναπτύξουμε καλύτερες θεραπείες», εξήγησε ο καθηγητής Wickens.
Δεδομένου ότι τα επίπεδα ακετυλοχολίνης επηρεάζονται ήδη από υφιστάμενες θεραπείες για τη νόσο του Πάρκινσον ή τη σχιζοφρένεια, η νέα αυτή έρευνα προσφέρει το κομμάτι του παζλ που έλειπε για τη δημιουργία πιο στοχευμένων και αποτελεσματικών φαρμάκων.
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του Politeianews.gr στην Google
