Διαβάσαμε προ ημερών όσα είπε σε συνέντευξή του σε τοπικό μέσο ο Υπουργός Υποδομών και Μεταφορών, Κώστας Κυρανάκης, για τον Οδοντωτό. «Άμεση επανεκκίνηση» λέει, αλλά με την προϋπόθεση ότι ο Δήμος Καλαβρύτων θα εγγυηθεί ότι δεν θα γίνουν κατολισθήσεις. Σωστό! Έτσι όπως διατυπώνεται τουλάχιστον.
Διότι η διατύπωση είναι που σε απομακρύνει από την ουσία. Και η ουσία είναι ότι το κράτος –ο διαχειριστής εξουσίας που σου ζήτησε να τον εμπιστευτείς για να σου λύσει τα προβλήματα– «κρύβεται» πίσω από την αιτία των προβλημάτων που ποτέ δεν μπήκε στον κόπο να λύσει.
Οι κατολισθήσεις δεν ξεκίνησαν τώρα. Ούτε όμως και Υπουργό Υποδομών έχουμε τώρα. Η ασφάλεια ήταν και είναι πάντα το ζητούμενο για τους πολίτες. Άρα το ερώτημα προς τον κύριο Κυρανάκη ή προς τον όποιο Υπουργό έπρεπε να είναι… τι έκανε για να μην φτάσουμε στη διακοπή δρομολογίων; Τι έκανε ο ίδιος ή οι προκάτοχοί του;
Εκτός αν στην Ελλάδα του 2026 υπερισχύει τελικά η λογική του «πονάει κεφάλι, κόβεις κεφάλι». Αφού υπάρχουν κατολισθήσεις και αφού δεν μπήκαμε ποτέ στη διαδικασία να τις υπερπηδήσουμε τεχνικά, προχωράμε στην ευκολότερη λύση, τη διακοπή. Και για να κλείσουμε στόματα, βάζουμε προμετωπίδα την ασφάλεια για να αποτάξουμε τις ευθύνες μας, ρίχνοντας το μπαλάκι σε όποιον φωνάζει. Απαιτούμε το αυτονόητο: ένα τρένο που λειτουργεί επί 130 χρόνια (!) να συνεχίσει να προσφέρει, σε ένα κράτος που εγγυάται την πρόοδο και όχι την οπισθοδρόμηση.
