Κάποτε οι εκπτώσεις ήταν η μεγάλη ευκαιρία. Η αφορμή για να βγει ο καταναλωτής στην αγορά, να ψάξει, να συγκρίνει και τελικά να αγοράσει. Σήμερα όμως ακόμη και οι πιο γενναίες εκπτώσεις -που τις είδαμε κι αυτό το καλοκαίρι- δυσκολεύονται να φέρουν κόσμο στα καταστήματα. Και αυτό θα πρέπει να προβληματίσει περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη δικαιολογία.
Δεν είναι μόνο η ζέστη. Δεν είναι οι κλειστοί δρόμοι και τα έργα. Δεν είναι το αν τα καταστήματα θα ανοίξουν Κυριακές ή όχι. Ούτε όλες οι υπόλοιπες αιτίες που κατά καιρούς προβάλλονται για τη μειωμένη κίνηση. Η βασική αιτία είναι πολύ πιο απλή και ταυτόχρονα πολύ πιο δύσκολη: ο κόσμος δεν έχει χρήματα.
Η απόσταση ανάμεσα στην οικονομική δυνατότητα ενός μέσου εργαζόμενου και στην ευχέρεια απόκτησης ειδών που επιθυμεί, έχει γίνει τεράστια. Ο πληθωρισμός δεν κάμπτεται κι αυτό φαίνεται στους δείκτες (αυξήθηκε κατά 3,7% τον Αύγουστο ), με αποτέλεσμα οι τιμές να παραμένουν σε επίπεδα που δεν επιτρέπουν στα μεσαία εισοδήματα να τολμήσουν την όποια αγορά. Υπάρχουν ανάγκες, λογαριασμοί, υποχρεώσεις. Τα ψώνια μπαίνουν στο τέλος της λίστας και μέχρι να φτάσει η σειρά τους το διαθέσιμο χρήμα έχει τελειώσει.
Μοναδική διέξοδος είναι το διαδίκτυο. Με λίγα «κλικ», ο καταναλωτής βρίσκει αυτό που θέλει, φθηνότερα, εύκολα και σε δύο-τρεις ημέρες στο box ή στο σπίτι του.
Αυτό δεν σημαίνει ότι το φυσικό εμπόριο πρέπει να αλλάξει. Οι έμποροι χρειάζεται να ανακαλύψουν την οδό της ευελιξίας: καλύτερες τιμές, περισσότερες επιλογές, διαφορετικές υπηρεσίες, πραγματική σχέση με τον πελάτη. Οι εποχές αλλάζουν και δεν περιμένουν κανέναν.
