Η Νεκρά Θάλασσα, ένα από τα πιο εντυπωσιακά και μοναδικά φυσικά τοπία του πλανήτη μας, βρίσκεται αντιμέτωπη με μια αργή αλλά απόλυτα δραματική κατάρρευση. Η στάθμη των υδάτων της υποχωρεί με τον ανησυχητικό ρυθμό των 1,2 μέτρων κάθε χρόνο, με αποτέλεσμα τα τελευταία 50 χρόνια να έχει χαθεί σχεδόν το ένα τρίτο της συνολικής της επιφάνειας.
Η υποχώρηση αυτή έχει αλλάξει ριζικά το τοπίο. Νέες ακτογραμμές έρχονται συνεχώς στην επιφάνεια, ενώ παραλίες και τουριστικές εγκαταστάσεις εγκαταλείπονται οριστικά λόγω της επικινδυνότητας του εδάφους.
Η ανθρώπινη παρέμβαση πίσω από την καταστροφή
Σύμφωνα με την επιστημονική κοινότητα και τις περιβαλλοντικές οργανώσεις, η κύρια ευθύνη για την καταστροφή ανήκει στην ανθρώπινη δραστηριότητα:
- Εκτροπή του Ιορδάνη ποταμού: Η μεγαλύτερη πληγή είναι η δραστική μείωση της ροής του ποταμού που τροφοδοτεί τη λίμνη. Εδώ και δεκαετίες, το Ισραήλ, η Ιορδανία και η Συρία εκτρέπουν τα νερά του για τις ανάγκες της γεωργίας, της ύδρευσης και της βιομηχανίας.
- Βιομηχανική εκμετάλλευση: Εταιρείες στις ακτές του Ισραήλ και της Ιορδανίας αντλούν τεράστιες ποσότητες νερού για την εξαγωγή ποτάσας και άλλων μεταλλευμάτων.
- Κλιματική αλλαγή: Η κατάσταση επιδεινώνεται από τις συχνότερες ξηρασίες και τη δραματική μείωση των βροχοπτώσεων.
Πάνω από 6.000 sinkholes και χημική αλλοίωση
Καθώς το νερό αποσύρεται, το έδαφος γίνεται εξαιρετικά ασταθές. Περισσότερες από 6.000 καταβόθρες (sinkholes) έχουν ανοίξει ξαφνικά γύρω από τη λίμνη, καταστρέφοντας οδικά δίκτυα και υποδομές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το παλιό θέρετρο του Ein Gedi, το οποίο έχει πλέον εγκαταλειφθεί πλήρως, καθώς τεράστιοι κρατήρες και ρωγμές έχουν καταπιεί μεγάλο μέρος του.
Την ίδια στιγμή, η υπεραλμυρή λίμνη αλλάζει και χημικά. Η αλατότητα εκτοξεύεται, δημιουργώντας τεράστιους κρυστάλλους αλατιού και υποθαλάσσια «γλυπτά» που μοιάζουν με μανιτάρια ή καμινάδες.
Υπάρχει σωτηρία; Οι απόψεις των ειδικών για τη διάσωση της περιοχής διίστανται. Η πρόταση για μεταφορά νερού από την Ερυθρά Θάλασσα μέσω αγωγών και μονάδων αφαλάτωσης έχει «παγώσει» λόγω του τεράστιου κόστους και των γεωπολιτικών εντάσεων. Από την άλλη, οι εκκλήσεις για αποκατάσταση της ροής του Ιορδάνη ή περιορισμό της βιομηχανίας προσκρούουν σε ισχυρά οικονομικά συμφέροντα και ανάγκες ύδρευσης.
Οι περιβαλλοντολόγοι προειδοποιούν ότι η πλήρης αποκατάσταση στα επίπεδα του παρελθόντος είναι πλέον ανέφικτη, και ο μοναδικός στόχος είναι να φρενάρει η ταχεία κατάρρευση πριν το τοπίο αλλάξει για πάντα.
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του Politeianews.gr στην Google
