ΔΕΝ ΗΤΑΝ η πρώτη φορά που ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Πατρών διατύπωνε μια πρόβλεψη ευρέως διαδεδομένη στην πανεπιστημιακή κοινότητα. Κατά τον κ. Μπούρα μέχρι το 2040 οι υποψήφιοι για την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση ενδέχεται να περιοριστούν περίπου στους 35.000 ετησίως, αριθμός σχεδόν κατά 50% μικρότερος σε σχέση με τα σημερινά δεδομένα.
Ο ΑΡΙΘΜΟΣ ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ μοιραία ακολουθεί τη δημογραφική συρρίκνωση της χώρας, συν δυο ακόμη δεδομένα: Πρώτον, τα ιδιωτικά πανεπιστήμια τα οποία ήδη διεκδικούν μέρος των φοιτητών που σήμερα εισάγονται στα δημόσια. Και δεύτερον, η εφαρμογή της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής (ΕΒΕ). Σ’ αυτά προσθέστε και την συνακόλουθη μειωμένη ζήτηση που εδώ και καιρό καταγράφεται σε αρκετά περιφερειακά πανεπιστημιακά τμήματα.
ΦΕΤΟΣ, ΤΑ ΚΕΝΑ στο Πανεπιστήμιο Πατρών, δηλαδή οι διαθέσιμες θέσεις φοιτητών που δεν καλύφθηκαν από επιτυχόντες εισακτέους των Πανελλήνιων Εξετάσεων, είναι 787. Μερικά παραδείγματα: Τμήματα Φυσικής 115 κενά, Μηχανικών Ηλεκτρονικών Υπολογιστών και Πληροφορικής 137 κενά, Γεωπονίας 115 κενά, Γεωλογίας 45 κενά κ.α.
ΑΡΑ, ΕΧΟΥΝ ΔΙΚΙΟ όσοι, ανάμεσα τους και ο κ. Μπούρας, σε όλους τους τόνους λένε ότι η χώρα έχει πολλά περισσότερα πανεπιστημιακά τμήματα απ’ όσα χρειάζεται αλλά και περισσότερα πανεπιστημιακά ιδρύματα απ’ όσα πραγματικά τής είναι αναγκαία. Κάπως έτσι, λοιπόν, οδηγούμαστε στην πολύ εύλογη εκτίμηση ότι το 2040 θα έχουμε 70.000 διαθέσιμες θέσεις φοιτητών για 35.000 υποψηφίους.
ΑΝ ΑΥΤΗ Η ΠΡΟΓΝΩΣΗ αποδειχθεί ακριβής, δεν χρειάζεται μεγάλη φαντασία ώστε να προβλεφθούν και οι διαδοχικές συνέπειες για μια πόλη με τα χαρακτηριστικά της Πάτρας η οποία βασίζει μεγάλο μέρος της τοπικής οικονομίας της σ’ όλο το οικονομικό δίκτυο που πλαισιώνει τους περίπου 33.000 φοιτητές της και τροφοδοτείται από αυτούς.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΑΘΕΣΗ των μικρών διαμερισμάτων και τα ενοίκια έως την Εστίαση, τις λοιπές υπηρεσίες, το εμπόριο και το δίκτυο των δημόσιων συγκοινωνιών οι συνέπειες μιας θεαματικής συρρίκνωσης του αριθμού των φοιτητών θα είναι, σε κάποιες περιπτώσεις, καταιγιστικές.
ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΚΑΙ εξίσου σπουδαίο, η πόλη θα χάσει τη ζωντάνια της η οποία ήδη αποδυναμώνεται δραστικά στις περιόδους -όπως η τωρινή- που λείπουν οι φοιτητές. Η νυχτερινή εικόνα των άδειων πεζόδρομων τα καλοκαίρια προοδευτικά θα παγιωθεί αν οι φοιτητές μειωθούν στο μισό, σ’ έναν ορίζοντα όχι πολύ μακρινό αλλά σε 12 – 13 χρόνια από σήμερα.
ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΥΣΗ; Δεν θα το μάθουμε ποτέ όσο απλώς προσπερνάμε το πρόβλημα και στεκόμαστε άπραγοι ή πολύ απλούστερα το θεωρούμε πολύ μακρινό για ν’ ασχοληθούμε. Φυσικά όταν οι προβλέψεις των πανεπιστημιακών θα επαληθευτούν, πλάι απ’ τις συνήθεις θρηνωδίες και τις ιερεμιάδες θα ακούγονται και οι φωνές των όψιμων σταλεγάκηδων της εποχής.
ΕΙΚΟΝΑ ΓΝΩΡΙΜΗ, οικεία, επαναλαμβανόμενη στην Πάτρα της αμεριμνησίας, της στασιμότητας και των νωθρών αντανακλαστικών. Εικόνα που συναντούμε με εκνευριστικά μεγάλη συχνότητα για τα περισσότερα -αν όχι όλα- ζητήματα τοπικού χαρακτήρα.
