του Αχιλλέα Ροδίτη
«Είμαστε μια πόλη του κυκλοφοριακού γιατί είμαστε μια πόλη της… υποστελέχωσης», σημειώνει, μεταξύ άλλων, ο Γραμματέας της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Αχαΐας, Γιώργος Αποστόλου, αιτιολογώντας στην «Πολιτεία» τους λόγους που ενώ υπάρχει τόσο μεγάλο πρόβλημα στους δρόμους, δεν βλέπουμε αστυνομικούς να προσπαθούν να ρυθμίσουν και να βελτιώσουν την κατάσταση. «Δεν μπορεί η τρίτη πόλη της χώρας να αστυνομεύεται από δύο μοτοσικλετιστές και ένα περιπολικό ανά βάρδια»…, τονίζει.
Και επειδή τα πάντα αποδεικνύονται με απλά μαθηματικά, ιδού, με αριθμούς, η αιτία του προβλήματος που καθιστά την Τροχαία «ανήμπορη» να ανταπεξέλθει στον τεράστιο όγκο των αναγκών της πόλης, χωρίς (και το υπογραμμίζουμε αυτό) την παραμικρή ευθύνη των ένστολων, (προϊσταμένων ή υφισταμένων), που υπερβάλλουν εαυτόν για να εκτελέσουν την αποστολή τους. Αλλά όσο φιλότιμο κι αν έχουν, όση προσπάθεια κι αν κάνουν, το αποτέλεσμα δεν αλλάζει όσο παραμένουν τραγικά λιγότεροι από τις ανάγκες που υπάρχουν.
Ο κ. Αποστόλου υπογράμμισε με έμφαση ότι η εικόνα της Τροχαίας είναι αποκαρδιωτική, λέγοντας: «Στην Πάτρα, μια πόλη που εκτείνεται από τον Ψαθόπυργο μέχρι τα Καμίνια, έχουμε μόλις έναν ή δύο μοτοσικλετιστές σε κάθε βάρδια και ένα περιπολικό».
ΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ…
Σύμφωνα με τον κ. Αποστόλου, η οργανική δύναμη της Αχαΐας έχει συρρικνωθεί δραματικά, πέφτοντας κάτω από τα 1.200 άτομα που ήταν πριν την εποχή των μνημονίων. Μετά τα μνημόνια, ο αριθμός των αστυνομικών στην Πάτρα έπεσε κάτω από τους 980. Από αυτούς, αφαιρούμε 150 περίπου άτομα, που είναι πολιτικό προσωπικό. Και άλλους 150 περίπου, που είναι αποσπασμένοι. Άρα φθάνουμε αισίως στους 680 περίπου. Από αυτούς, αφαιρούμε τους ένστολους οι οποίοι απασχολούνται σε καθήκοντα όπως: οδηγοί, σκοπιές, φύλαξη στόχων ή προσώπων, μέτρα ασφαλείας, γήπεδα, λαϊκές αγορές, έλεγχοι πάσης φύσεως κλπ.
Το υπόλοιπο που μας μένει αγγίζει κατ’ εκτίμηση τον αριθμό των μόλις 350 αστυνομικών. Και από αυτούς, αφαιρούμε όσους πρέπει να πάρουν άδειες και οφειλόμενα ρεπό (αριθμούν εκατοντάδες ή και χιλιάδες…) και ως εκ τούτου, απομένουν περίπου 200 με 250 αστυνομικοί που να μπορούν να βρίσκονται στην «πρώτη γραμμή» της Υπηρεσίας σε καθημερινή βάση. Και αυτοί, σημειώστε ότι μοιράζονται σε όλες τις αστυνομικές υπηρεσίες και σε όλα τα αστυνομικά τμήματα της περιοχής αλλά και σε όμορους δήμους της Αχαΐας. Αν λοιπόν το καλοεξετάσει κανείς, την πόλη της Πάτρας καλούνται να αστυνομεύσουν καθημερινά περίπου 100 με 150 αστυνομικοί που κι αυτοί πρέπει να χωριστούν σε τέσσερις βάρδιες…!
Αν είχαμε Δημοτική Αστυνομία…
Όταν λοιπόν έχεις μία ελάχιστη αστυνομική δύναμη να καλείται να διαχειριστεί έναν αδιανόητο φόρτο κυκλοφοριακού και αναγκών σε αστυνόμευση ευρύτερα, είναι εκ προοιμίου καταδικασμένο το αποτέλεσμα. «Οι συνάδελφοι καταβάλλουν υπεράνθρωπες προσπάθειες, αλλά δεν είναι υπερήρωες. Χωρίς ενίσχυση, είναι φύσει αδύνατο να καλυφθεί μια τόσο μεγάλη έκταση», εξηγεί ο συνδικαλιστής αστυνομικός, εισάγοντας στην κουβέντα και το μείζον ζήτημα της έλλειψης Δημοτικής Αστυνομίας στην Πάτρα.
«Αυτό επιβαρύνει ακόμη περισσότερο την ΕΛ.ΑΣ. η οποία φορτώνεται με αρμοδιότητες που δεν της αναλογούν», προσθέτει ο κ. Αποστόλου. Και αυτό, γιατί; Επειδή το κυκλοφοριακό, τις σταθμεύσεις, τους ελέγχους στις λαϊκές και ό,τι έχει να κάνει με την καθημερινή λειτουργία της πόλης, θα διαχειρίζονταν οι δημοτικοί αστυνομικοί και συνεπώς η Ελληνική Αστυνομία θα επικεντρωνόταν στο έγκλημα (μικρό ή μεγάλο) που είναι και η καθ’ ύλην βασική αποστολή της για την Προστασία του Πολίτη.
