του Αχιλλέα Ροδίτη
Η Πάτρα εξακολουθεί να εκπέμπει σήμα κινδύνου. Το είδαμε και στην προχθεσινή κακοκαιρία όταν στη διασταύρωση των οδών Καποδιστρίου και Πετμεζά κατέπεσαν σοβάδες και καταπλάκωσαν σταθμευμένο ΙΧ αυτοκίνητο, προκαλώντας σοβαρές υλικές ζημιές. Θα μπορούσε να ήταν χειρότερο το αποτέλεσμα, αν εντός του οχήματος υπήρχαν επιβάτες!
Και δεν είναι το μόνο περιστατικό που αφορά σε πτώσεις σοβάδων και τσιμεντένιων τμημάτων στην «καρδιά» της πόλης. Είναι κι άλλες οι περιπτώσεις. Το φαινόμενο αποτελεί σχεδόν μια καθημερινότητα. Σε βαθμό που μας υπενθυμίζει ότι έχουμε μια βραδυφλεγή «βόμβα» στην πόλη, που απειλεί την ακεραιότητα των ανυποψίαστων πεζών. Πράγμα που η Πάτρα έχει πληρώσει με… αίμα, όταν τον περασμένο Μάιο έχασε τη ζωή του ο 59χρονος Πατρινός Μιλτιάδης Κωστόπουλος, μετά από πτώση σοβά στο κεφάλι του, στην οδό Γούναρη!
Μιλώντας στην «Πολιτεία», ο Πρόεδρος του Τεχνικού Επιμελητηρίου (ΤΕΕ) Δυτικής Ελλάδας, Βαγγέλης Καραχάλιος, αποκαλύπτει μια κομβική πρωτοβουλία που στοχεύει στο να… βγάλει την Πολιτεία από τον «λήθαργό» της. Και η πρωτοβουλία αυτή δεν είναι άλλη από την σύσταση ειδικής Επιτροπής Ελέγχου για τα επικίνδυνα κτήρια της Πάτρας.
Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΘΑ «ΤΑΡΑΚΟΥΝΗΣΕΙ» ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ
Μήνες τώρα η «Πολιτεία» αναδεικνύει τις προειδοποιήσεις του Τεχνικού Επιμελητηρίου Δυτικής Ελλάδας προς το αρμόδιο Υπουργείο. Πλέον δεν περιορίζεται στις εκκλήσεις, αλλά, όπως αποκαλύπτει με δηλώσεις του ο κ. Καραχάλιος, συγκροτείται ομάδα εργασίας με ιδίους πόρους, η οποία θα προχωρήσει σε λεπτομερείς ελέγχους σε όλα τα κτήρια της πόλης. Σκοπός είναι η σύνταξη ενός επίσημου πορίσματος που θα καταγράφει με ακρίβεια την επικινδυνότητα ανά περιοχή και ανά κτίριο.
«Θα προτυπο-ποιήσουμε τον έλεγχο και θα τον προτείνουμε στην κυβέρνηση», τονίζει ο πρόεδρος του ΤΕΕ Δυτικής Ελλάδας. Και προσθέτει: «το πόρισμα αυτό θα αποτελέσει το μοχλό πίεσης για να αναγκαστεί το αρμόδιο υπουργείο Υποδομών, όπως επίσης, και οι τοπικοί αυτοδιοικητικοί φορείς, να ξεκινήσουν αυτόν τον ουσιαστικό διάλογο που μήνες τώρα ζητάμε επιτακτικά». Απώτερος στόχος όλης αυτής της πρωτοβουλίας είναι η διασφάλιση των πεζών που καθημερινά παίζουν «ρώσικη ρουλέτα» περπατώντας κάτω από ετοιμόρροπες μαρκίζες.
ΤΙ ΟΔΗΓΗΣΕ ΣΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ
Ως γνωστόν, το ΤΕΕ Δυτικής Ελλάδας παλεύει εδώ και καιρό για τη θεσμοθέτηση μόνιμων Μηχανισμών Ελέγχου. Θυμίζουμε ότι μετά το μοιραίο συμβάν στην Πάτρα, ο Φορέας κινητοποιήθηκε αποστέλλοντας επιστολές στα συναρμόδια Υπουργεία, τεκμηριώνοντας την ανάγκη να τεθεί επί τάπητος το ζήτημα και η Πολιτεία να προβεί σε νομοθέτηση ειδικών διατάξεων για να δρομολογήσει μηχανισμούς υποστήριξης της ανακατασκευής κτηρίων. Άραγε όμως αυτή η προσπάθεια έφερε αποτέλεσμα;
Ο κ. Καραχάλιος απαντά: «Εμείς είχαμε προτείνει τη δημιουργία ενός μόνιμου Μηχανισμού για την έκδοση Πιστοποιητικού Ελέγχου Ασφάλειας Κτηρίων. Προτείναμε να νομοθετηθεί ένα Δελτίο Προληπτικού Ελέγχου, ώστε πριν από κάθε μεταβίβαση ή αλλαγή χρήσης ακινήτου, να απαιτείται Έλεγχος Στατικής Επάρκειας. Δυστυχώς, δεν βρήκαμε τη χρηματοδότηση αλλά ούτε την ανταπόκριση που περιμέναμε από το υπουργείο Περιβάλλοντος ή την Αυτοδιοίκηση (Περιφέρεια, Δήμος).
Γι’ αυτό και πήραμε την απόφαση να προχωρήσουμε μόνοι μας, με δικά μας έξοδα, στη συγκρότηση της Επιτροπής Ελέγχου. Δεν νοείται να κάνουμε Ενεργειακή Αναβάθμιση σε κτήρια 40 ετών, όταν πίσω από την ωραία πρόσοψη οι σοβάδες είναι έτοιμοι να πέσουν». Εν κατακλείδι, το ΤΕΕ Δυτικής Ελλάδας παραμένει ο μοναδικός φορέας που ασχολείται συστηματικά με το ζήτημα και η νέα Επιτροπή Ελέγχου δεν θα είναι απλώς μια γραφειοκρατική διαδικασία, αλλά ένα εργαλείο πίεσης.
Όπως τονίζει ο κ. Καραχάλιος, «τα κτίρια είναι… ζωντανοί οργανισμοί που απαιτούν συντήρηση. Η Πάτρα δεν μπορεί να περιμένει την επόμενη τραγωδία για να δράσει». Έτσι, η πρωτοβουλία είναι το «πρώτο βήμα», ωστόσο, η ευθύνη βαραίνει πλέον το κράτος: Θα περιμένει το πόρισμα για να δράσει ή θα συνεχίσει να κρύβεται πίσω από την ιδιωτική πρωτοβουλία;
Η «ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ» ΤΩΝ ΙΔΙΩΤΩΝ
Μέσα στο «γκρίζο» τοπίο των ετοιμόρροπων κτηρίων της πόλης, υπάρχει μια αισιόδοξη διαπίστωση, που επίσης έχει θίξει η εφημερίδα: Το γεγονός ότι οι ιδιώτες, ιδιοκτήτες διαμερισμάτων, έχουν επιδείξει χαρακτηριστική ευαισθησία στο θέμα. Ο κ. Καραχάλιος επιβεβαιώνει πως η εικόνα της πόλης αλλάζει σιγά-σιγά και η κατάσταση «έχει αρχίσει να βελτιώνεται», καθώς πολλές πολυκατοικίες γεμίζουν με σκαλωσιές για ανακατασκευή. «Υπάρχει μια μεγάλη ευαισθητοποίηση των ιδιοκτητών», σημειώνει ο Πρόεδρος του ΤΕΕ. Αλλά το πιο εντυπωσιακό είναι ότι αυτή η δραστηριότητα γίνεται χωρίς καμία κρατική στήριξη ή επιδότηση. Εν ολίγοις, οι πολίτες βάζουν το χέρι στην τσέπη για να προστατεύσουν την περιουσία τους αλλά και τη ζωή των συμπολιτών τους. Μόνο που αυτή η «ενσυναίσθηση», όπως την χαρακτηρίζει ο κ. Καραχάλιος, έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη στάση του επίσημου κράτους.
ΙΔΙΩΤΕΣ ΦΤΙΑΧΝΟΥΝ,
ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΑΔΙΑΦΟΡΕΙ…
Η τρίτη και ίσως πιο προκλητική είδηση, αφορά την αδιαφορία του δημόσιου τομέα. Ενώ οι ιδιώτες επισκευάζουν κτίρια, όπως περιγράφουμε παραπάνω, δήμοι, οργανισμοί και δημόσιο αφήνουν τα δικά τους κτήρια να είναι «επικίνδυνα ερείπια». Τέτοιες περιπτώσεις επίσης έχει αναδείξει πολλές η «Πολιτεία». Από το μισογκρεμισμένο οίκημα της οδού Μαιζώνος, (δίπλα στο Δημαρχείο), που ανήκει στον Δήμο Ναυπακτίων και παραμένει σε άθλια κατάσταση από τον σεισμό του 2008, μέχρι και το ιστορικό κτήριο «ΕΡΜΗΣ» στην οδό Γεροκωστοπούλου, στο πάνω μέρος της πλατείας Γεωργίου. «Το κράτος, στα δικά του κτίρια οφείλει να δώσει το καλό παράδειγμα», αναφέρει ο κ. Καραχάλιος, σημειώνοντας πως «είναι οξύμωρο να ζητείται από τον πολίτη να είναι συνεπής, όταν το Δημόσιο αφήνει τα δικά του ακίνητα να καταρρέουν, θέτοντας σε κίνδυνο τη δημόσια ασφάλεια».
ΚΑΙ Η ΠΛΗΓΗ ΤΩΝ…
«ΤΡΑΠΕΖΙΚΩΝ» ΕΡΕΙΠΙΩΝ
Στο πρόβλημα προστίθεται και μια τέταρτη διάσταση. Τα κτίρια που έχουν κατασχεθεί από τράπεζες και πολλά εξ αυτών είναι ακίνητα που παραμένουν «στοιχειωμένα», χωρίς καμία συντήρηση. Προσβάλλουν την αισθητική της πόλης και σε κάποιες περιπτώσεις απειλούν τους περαστικούς λόγω τμημάτων που είναι έτοιμα να πέσουν. Η έλλειψη διαχείρισης από τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα δημιουργεί εστίες κινδύνου που παραμένουν αθέατες στις στατιστικές, αλλά ορατές σε πολλά σημεία του ιστορικού κέντρου της Πάτρας.
