του Κωνσταντίνου Φλαμή
Η απόφαση του Δικαστηρίου που έκρινε αθώο τον Νίκο Ρωμανό, προφυλακισμένο για τρομοκρατία, φέρνει στο φως υποθέσεις για τις οποίες οι προανακριτικές Αρχές στην Πάτρα αποφάσισαν προφυλακίσεις και τελικά συνάνθρωποί μας ταλαιπωρήθηκαν άδικα και έμειναν για μεγάλο χρονικό διάστημα πίσω από τα σίδερα της φυλακής.
«Ο νόμος παρέχει αυτό το δικαίωμα στις Ανακριτικές Αρχές», δηλώνει στην «Πολιτεία» πατρινός δικηγόρος, επισημαίνοντας ωστόσο ότι σε πολλές περιπτώσεις Εισαγγελείς και Ανακριτές λαμβάνουν λανθασμένες αποφάσεις.
ΑΝΔΡΕΑΣ ΦΛΩΡΟΣ
Η πρώτη χαρακτηριστική περίπτωση πατρινού που πρόσφατα αθωώθηκε, έχοντας μείνει άδικα στη φυλακή, είναι αυτή του αναρχικού Ανδρέα Φλώρου. Ο Φλώρος παρέμεινε προσωρινά κρατούμενος από τον Απρίλιο του 2024 για κατηγορίες που -όπως αποδείχθηκε- ήταν αβάσιμες.
Μετά και την αθωωτική πρόταση του Εισαγγελέα, το Δικαστήριο τον απάλλαξε πλήρως από κάθε κατηγορία, απορρίπτοντας τις αιτιάσεις περί ένταξης στην οργάνωση «Σύμπραξη Εκδίκησης». Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας στο Εφετείο Αθηνών, δεν προέκυψε κανένα αποδεικτικό στοιχείο που να τον συνδέει με τη δράση της οργάνωσης. Ο Ανδρέας Φλώρος αποφυλακίσθηκε έπειτα από μια δοκιμασία 14 μηνών, η οποία ανέδειξε την ανάγκη εγρήγορσης για την προάσπιση των θεμελιωδών εγγυήσεων της Δικαιοσύνης.
ΟΙ «ΕΜΠΡΗΣΤΕΣ»
Άλλη μια περίπτωση ήταν η σύλληψη και προφυλάκιση δύο νεαρών για την πυρκαγιά στο Γηροκομειό. Η υπόθεση «φώναζε» από μακριά για την αθώωσή τους, αφού δύο πορίσματα της Πυροσβεστικής ξεκαθάριζαν πως η φωτιά δεν εκδηλώθηκε κατόπιν εμπρηστικής ενέργειας.
Οι δύο νέοι, 25 και 21 ετών, είχαν συλληφθεί μετά από «υπόδειξη» ενός ερασιτέχνη φωτογράφου και τελικά αφέθηκαν ελεύθεροι μετά από χρονικό διάστημα 35 ημερών. «Μπήκαμε φυλακή ο ένας για τον άλλο. Η φιλία μας δεν πάει πιο πάνω», είχαν δηλώσει μπροστά στις κάμερες, συγκινώντας με τα λόγια και τη στάση τους.
Παρά την περιπέτειά τους, οι δύο εθελοντές ξεκαθάρισαν πως δεν πρόκειται να εγκαταλείψουν τον δρόμο της προσφοράς. «Από την καρδιά μου το έκανα, δεν θα μου το αλλάξουν. Και φυλακή που με βάλανε, δεν αλλάζει», είπε ο Λουκιανός, στέλνοντας μήνυμα σε όλους τους εθελοντές να συνεχίσουν να προσπαθούν, «παρά την αδικία».
Οι δύο νέοι είχαν μιλήσει για τις δύσκολες συνθήκες που αντιμετώπισαν, περιγράφοντας χώρους γεμάτους κατσαρίδες και κοριούς. «Δεν φοβήθηκα. Ήξερα πως είμαι αθώος και αυτό με κράτησε», ανέφεραν χαρακτηριστικά. Ο 25χρονος είχε συλληφθεί στις 13 Αυγούστου, ενώ ο 21χρονος φίλος του συνελήφθη λίγες ημέρες αργότερα, όταν προσήλθε να καταθέσει ως μάρτυρας. Από την πρώτη στιγμή ισχυρίζονταν ότι βρέθηκαν στο σημείο ως εθελοντές για να βοηθήσουν στην κατάσβεση της φωτιάς, κάτι που υποστήριξαν μέχρι τέλους.
ΤΙ ΛΕΝΕ ΟΙ ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ
Δικηγόροι της Πάτρας με τους οποίους μίλησε η «Πολιτεία» επισημαίνουν ότι, ενώ ένας πολίτης ή επαγγελματίας (π.χ. γιατρός) ευθύνεται για τα λάθη του, οι δικαστικοί λειτουργοί απολαμβάνουν μια άτυπη «ασυλία». Οι λανθασμένες εκτιμήσεις εισαγγελέων για την επικινδυνότητα ενός κατηγορουμένου σπάνια ελέγχονται πειθαρχικά, εκτός αν υπάρξει δόλος. Υπάρχει η άποψη ότι πολλοί εισαγγελείς και ανακριτές προτιμούν την προφυλάκιση «για σιγουριά» (υπό την πίεση της κοινής γνώμης), μετακυλίοντας το βάρος της απόδειξης της αθωότητας στον κατηγορούμενο, κάτι που έρχεται σε αντίθεση με το τεκμήριο αθωότητας.
Από την έντυπη έκδοση της εφημερίδας «Πολιτεία»
