Καθημερινά, δεκάδες χιλιάδες οχήματα διασχίζουν τις λωρίδες της χωρίς οι περισσότεροι οδηγοί να συνειδητοποιούν ότι κινούνται στην πιο μεγάλη και εντυπωσιακή ευθεία της πρωτεύουσας. Ο λόγος για τη Λεωφόρο Ανδρέα Συγγρού, τον εμβληματικό οδικό άξονα που συνδέει το κέντρο της Αθήνας με το παραλιακό μέτωπο του Φαλήρου και τις Τζιτζιφιές, προσφέροντας μια οδηγική «όαση» μακριά από το ατελείωτο μποτιλιάρισμα των υπόλοιπων κεντρικών αρτηριών του Λεκανοπεδίου.
Τα μοναδικά χαρακτηριστικά της «απόλυτης ευθείας»
Η Συγγρού ξεχωρίζει για τον μοναδικό σχεδιασμό της, καθώς διαθέτει συνολικό μήκος 4,4 χιλιόμετρα χωρίς καμία στροφή στο ρεύμα προς Φάληρο (από τη συμβολή με την οδό Αθανάσιου Διάκου έως τον κόμβο της Λεωφόρου Ποσειδώνος), ενώ το ρεύμα προς Αθήνα είναι ελαφρώς μικρότερο, στα 4,35 χιλιόμετρα. Λόγω της χαρακτηριστικής υψομετρικής κλίσης, ο δρόμος είναι κυριολεκτικά ορατός σε όλο το μήκος του από το σημείο εκκίνησης στο κέντρο. Παράλληλα, αποτελεί τον μοναδικό δρόμο στην Ελλάδα που σε ορισμένα σημεία αγγίζει τις πέντε λωρίδες κυκλοφορίας ανά ρεύμα, με το επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας να φτάνει τα 90 χλμ. την ώρα.
Από το όραμα του Τρικούπη στην ασφαλτόστρωση-εξπρές του 1979
Η ιστορία του δρόμου ξεκινά το 1898 με πρωτοβουλία του τότε πρωθυπουργού Χαρίλαου Τρικούπη, ο οποίος οραματίστηκε έναν σύγχρονο άξονα προς την παραλία, σχεδόν πάνω στην ίδια ευθεία όπου στην αρχαιότητα υπήρχε δρόμος μεγάλου πλάτους. Το έργο χρηματοδοτήθηκε σε μεγάλο βαθμό από την περιουσία του τραπεζίτη Ανδρέα Συγγρού και ολοκληρώθηκε τέσσερις δεκαετίες αργότερα επί πρωθυπουργίας Ελευθερίου Βενιζέλου.
Ένα από τα πιο απίστευτα ορόσημα στην ιστορία της λεωφόρου καταγράφηκε το 1979, κατά την ένταξη της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (ΕΟΚ). Ενόψει της άφιξης του Γάλλου προέδρου Βαλερί Ζισκάρ Ντ’ Εστέν, η κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή έδωσε εντολή για την πλήρη ανακατασκευή του οδοστρώματος, με αποτέλεσμα ολόκληρη η Συγγρού να ασφαλτοστρωθεί σε λιγότερο από 24 ώρες. Η ριζική μετατροπή της σε οδό ταχείας κυκλοφορίας συνεχίστηκε τη δεκαετία του 1980 με την κατασκευή επτά ανισόπεδων κόμβων και δέκα υπόγειων διαβάσεων πεζών, με τον τελευταίο κόμβο στη Λαγουμιτζή να παραδίδεται το 1995.
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης


