Η 8η Μαρτίου δεν είναι απλώς μια γιορτή, αλλά μια ημέρα μνήμης για τους αγώνες των γυναικών που άλλαξαν τον κόσμο. Η ιστορία της ξεκινά το 1857 στη Νέα Υόρκη, όταν εργάτριες στην κλωστοϋφαντουργία ξεσηκώθηκαν ζητώντας το αυτονόητο: ανθρώπινες συνθήκες εργασίας, μείωση των ωρών από τις 16 στις 10 και εξίσωση μισθών με τους άνδρες.
Η ελληνική γυναικεία χειραφέτηση
Ενώ διεθνώς το κίνημα φούντωνε, η Ελλάδα έγραφε τη δική της ιστορία. Η πρώτη απεργία γυναικών στην Ελλάδα καταγράφηκε στις 13 Απριλίου 1892 στο εργοστάσιο υφαντουργίας των αδελφών Ρετσίνα στον Πειραιά.
Οι εργάτριες –πολλές εκ των οποίων ήταν ανήλικα κορίτσια ακόμη και 8 ή 12 ετών– αντέδρασαν αυθόρμητα στην απόφαση του εργοδότη να μειώσει τους μισθούς κατά 20%. Δούλευαν 12 με 14 ώρες την ημέρα για ένα μεροκάματο που ήταν το μισό από το αντίστοιχο των ανδρών.
Από την «Εφημερίδα των Κυριών» στην ψήφο Η πορεία προς την ισότητα είχε και άλλα ορόσημα:
- Το 1887, η Καλλιρρόη Παρρέν εκδίδει την «Εφημερίδα των Κυριών», διεκδικώντας δικαίωμα στην εκπαίδευση και την εργασία.
- Στις 28 Μαΐου 1952, οι Ελληνίδες αποκτούν το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι.
- Το 1956, οι Ελληνίδες ψηφίζουν για πρώτη φορά σε βουλευτικές εκλογές, με τη Λίνα Τσαλδάρη να γίνεται η πρώτη γυναίκα Υπουργός.
Η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας καθιερώθηκε επίσημα από τον ΟΗΕ το 1977, υπενθυμίζοντας ότι ο αγώνας για την ισότητα, την ειρήνη και την κοινωνική δικαιοσύνη παραμένει επίκαιρος.
