Με εντυπωσιακούς ρυθμούς επιταχύνει η Τουρκία το πυρηνικό της πρόγραμμα, ξεπερνώντας το μοντέλο των παραδοσιακών, τεράστιων εργοστασίων και εισερχόμενη δυναμικά στην αγορά της επόμενης γενιάς πυρηνικής ενέργειας. Πρόκειται για μια στρατηγική κίνηση, η οποία συνδέεται στενά από αναλυτές με την επερχόμενη σύσκεψη του ΝΑΤΟ, αλλά και την προγραμματισμένη επίσκεψη του Ντόναλντ Τραμπ στην Άγκυρα.
Μέσα από μια νέα σύμπραξη με την αμερικανική ARC Clean Technology, που επισημοποιήθηκε τον περασμένο Απρίλιο, η τουρκική κυβέρνηση δρομολογεί την ανάπτυξη έως και 20 μικρών αρθρωτών αντιδραστήρων (SMR).
Η τεχνολογία ARC-100 και ο διπλός στόχος της Άγκυρας
Το εγχείρημα βασίζεται στο προηγμένο αμερικανικό σύστημα ARC-100, το οποίο χρησιμοποιεί υγρό νάτριο για την ψύξη του και έχει ικανότητα παραγωγής 100 μεγαβάτ ανά μονάδα. Ο στόχος της Τουρκίας δεν περιορίζεται απλώς στην κάλυψη των εγχώριων ενεργειακών αναγκών, αλλά επικεντρώνεται στη δημιουργία μιας μόνιμης βιομηχανικής πλατφόρμας που θα της επιτρέψει να κατασκευάζει, να αδειοδοτεί και να εμπορεύεται αυτόνομα τη συγκεκριμένη τεχνολογία στην ευρύτερη περιοχή.
Η κατανομή των 20 αντιδραστήρων έχει σαφή γεωγραφικό προσανατολισμό. Η πρώτη φάση του προγράμματος προβλέπει την εγκατάσταση 10 μικρών αρθρωτών αντιδραστήρων στο εσωτερικό της Τουρκίας, με στόχο την προσθήκη 1.000 μεγαβάτ στο εθνικό δίκτυο. Την ίδια ώρα, οι υπόλοιποι 10 αντιδραστήρες προορίζονται για εξαγωγή και τοποθέτηση σε γειτονικά κράτη της Ανατολικής Ευρώπης, της Μέσης Ανατολής και της Κεντρικής Ασίας.
Σύμφωνα με τον επίσημο ενεργειακό σχεδιασμό της χώρας, η Τουρκία φιλοδοξεί μέχρι το 2050 να διαθέτει 15 γιγαβάτ από συμβατικά πυρηνικά εργοστάσια και 5 γιγαβάτ από SMR. Αυτές οι υποδομές έρχονται να προστεθούν στον υπό κατασκευή σταθμό του Άκκουγιου (4.800 μεγαβάτ), ενώ ήδη σχεδιάζονται μεγάλες μονάδες στη Σινώπη και στην Ανατολική Θράκη, σε απόσταση αναπνοής από τα ελληνικά σύνορα.
Το χρονοδιάγραμμα και το κόστος του έργου
Η υλοποίηση αναμένεται να ξεκινήσει άμεσα, προκειμένου να συμβαδίσει με την έναρξη λειτουργίας των πρώτων αντίστοιχων εμπορικών αντιδραστήρων σε ΗΠΑ ή Καναδά μέσα στα επόμενα 4 έως 8 χρόνια.
Οι τουρκικές αρχές επιδιώκουν να έχουν εξασφαλίσει τις απαραίτητες ρυθμιστικές εγκρίσεις εντός της επόμενης τετραετίας, ώστε να εκκινήσει η κατασκευή. Η αρχική επένδυση για τον πρώτο σταθμό εκτιμάται στα 500 εκατομμύρια δολάρια (5 εκατ. ανά μεγαβάτ), ενώ οι αναλυτές προβλέπουν ότι μόλις η τεχνολογία ωριμάσει και σταθεροποιηθεί η παραγωγή, το κόστος θα υποχωρήσει στα 300 εκατομμύρια δολάρια ανά μονάδα.
Η Τουρκία σχεδιάζει να αναλάβει εξολοκλήρου τη χρηματοδότηση, την κατασκευή και τη διαχείριση των έργων, με στόχο τη διάθεση του παραγόμενου ρεύματος μέσω διμερών συμβολαίων, επιλέγοντας στην παρούσα
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης


