Με τη σημερινή της συνέντευξη στην «Πολιτεία» η Βουλεύτρια και Τομεάρχης Εξωτερικών της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Ρένα Δούρου, αναλύει το εκρηκτικό σκηνικό στη Μέση Ανατολή. Παράλληλα, στέλνει ηχηρό μήνυμα για την ιστορική ευθύνη συγκρότησης ενός ενιαίου προοδευτικού μετώπου, υπογραμμίζοντας ότι ο κατακερματισμός της αντιπολίτευσης ευνοεί μόνο τη διαιώνιση της δεξιάς στην εξουσία. Με φόντο τις εσωκομματικές διαφορές, υπερασπίζεται την παρακαταθήκη της Αλέξη Τσίπρα και ξεκαθαρίζει τη δική της στάση στην πολιτική, προδιαγράφοντας μια πορεία ταυτισμένη με την αξιοπρέπεια των πολιτών.
ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ
– Κυρία Δούρου, τι σας προβληματίζει περισσότερο με αφορμή την ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή;
Στη Μέση Ανατολή δεν υπάρχει «ανάφλεξη». Αλλά δύο πόλεμοι και μία γενοκτονία. Ο παράνομος πόλεμος Τραμπ, Νετανιάχου κατά του Ιράν, ο ακήρυκτος πόλεμος του Ισραήλ κατά του Λιβάνου με πρόσχημα τη Χεζμπολάχ και η σιωπηλή, πλέον, γενοκτονία που επέβαλε η ισραηλινή κυβέρνηση στους Παλαιστίνιους στη Λωρίδα της Γάζας. Κι ας μην ξεχνάμε ότι στην Ευρώπη συνεχίζεται, για τέταρτο χρόνο, ο πόλεμος στην Ουκρανία ύστερα από την ρωσική εισβολή. Ο «θαυμαστός, καινούργιος κόσμος» στη βάση των συμφερόντων των ισχυρών. Με την προσθήκη του πυρηνικού εφιάλτη. Χωρίς διεθνές δίκαιο, διπλωματία, πολυμέρεια, συλλογική ασφάλεια. Με παραβίαση των συνόρων. Μόνο ένα μαζικό, διεθνές φιλειρηνικό κίνημα μπορεί να κάνει να πάψουν οι πόλεμοι. Να θυμίσει τα στοιχειώδη. Ότι δηλαδή ο πόλεμος δεν φέρνει ποτέ δημοκρατία αλλά πάντα καταστροφή. Από την Ουκρανία ως το Ιράν…
– Υπάρχει αντίφαση στην ελληνική εξωτερική πολιτική;
Η σημερινή εξωτερική πολιτική είναι επικίνδυνη. Η στρατηγική του προβλέψιμου και δεδομένου συμμάχου της δεξιάς κυβέρνησης οδηγεί την Ελλάδα, μέσω Patriot, Σαουδικής Αραβίας, Κατάρ, στην εμπλοκή στον πόλεμο κατά του Ιράν, που, θυμίζω, η Ελλάδα δεν έχει καταδικάσει ρητά. Ζήλωσε το ρόλο του σερίφη της Μέσης Ανατολής; Χωρίς ενημέρωση της Βουλής, οι επιλογές του Πρωθυπουργού εκθέτουν τη χώρα σε ένα θολό, αβέβαιο, απειλητικό, αχαρτογράφητο τοπίο. Είναι ενδεικτικό ότι η Ελλάδα δεν αξιοποίησε τη θέση της ως Μη Μόνιμο Μέλος στο ΣΑ του ΟΗΕ, στην ΕΕ και δεν ανέλαβε καμία ειρηνευτική πρωτοβουλία. Σήμερα η ελληνική διπλωματία χρειάζεται να στραφεί ξανά στα τρία «Δ», τη διαπραγμάτευση, τη διαμεσολάβηση, τη διαιτησία. Να λειτουργήσει η Αθήνα διαμεσολαβητικά μεταξύ Ιράν και ΗΠΑ. Να μιλά με όλους όπως γινόταν επί Τσίπρα, Κοτζιά. Όμως αυτό δεν μπορεί να το κάνουν δεξιοί που, όπως παραδεχόταν, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, «δεν ξέρουν να κάνουν εξωτερική πολιτική». Μόνο μια προοδευτική κυβέρνηση μπορεί να ασκήσει τη διεκδικητική, οραματική εξωτερική πολιτική που χρειάζεται ο τόπος ειδικά σήμερα.
– Πιστεύετε ότι η χώρα μας είναι εκτεθειμένη έναντι της Τουρκίας;
Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, ως κυβέρνηση και ως αντιπολίτευση, ήταν πάντα υπέρ των ανοικτών διαύλων επικοινωνίας και του διαλόγου με την Τουρκία στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου, με καθαρές, κόκκινες γραμμές, μακριά από πατριδοκαπηλείες. Και χωρίς μικροκομματικές, ψηφοθηρικές λογικές, που εφάρμοσε και εφαρμόζει η ΝΔ. Την περίοδο 15 – 19 δείξαμε πώς μια κυβέρνηση μπορεί χωρίς πατριδοκαπηλεία, αποφασιστικά να προασπίσει την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας. Πως μπορεί να ενισχύσει τις αποτρεπτικές της δυνάμεις, να κάνει δίκτυο συμμαχιών, αναλαμβάνοντας διπλωματικές πολυμερείς πρωτοβουλίες. Και φυσικά πως μπορεί να στηρίξει την Κύπρο έναντι των τουρκικών προκλήσεων. Όλα στο πλαίσιο της πολυδιάστατης, ενεργητικής πολιτικής που αντί να συνεχίσει, η δεξιά διακυβέρνηση αναίρεσε το 2019, με τα σημερινά, αρνητικά αποτελέσματα…
ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΚΗΝΙΚΟ
– Η ΝΔ και ο Κ. Μητσοτάκης εξακολουθούν να βρίσκονται στην πρώτη θέση δημοσκοπικά. Που το αποδίδετε; Εντωμεταξύ, η αντιπολίτευση είναι σε κατάσταση… αδυναμίας και μη συνεννόησης. Πώς το ερμηνεύετε;
Η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών εκφράζει τη δυσαρέσκειά της απέναντι στην κυβέρνηση και ζητά την αλλαγή της. Ενώ τα δημοσκοπικά ποσοστά της κυβέρνησης έχουν καταρρεύσει και πόρρω απέχουν από το 41% του 2023. Απέναντι σε αυτή την κατάσταση, ο προοδευτικός χώρος παραμένει κατακερματισμένος. Εξ ου και η ιστορική ευθύνη της ενότητας όπως υποστηρίζει εμπράκτως ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ, όχι όψιμα αλλά εδώ και χρόνια. Μόνο ένα ενωτικό προοδευτικό ψηφοδέλτιο μπορεί να λειτουργήσει σήμερα ως αντίπαλο δέος στη δεξιά κυβέρνηση. Την κυβέρνηση των υπερκερδών για τους λίγους, τα καρτέλ, τα διυλιστήρια. Την κυβέρνηση της διαφθοράς, των σκανδάλων, των παρακολουθήσεων, του ΟΠΕΚΕΠΕ. Της ραγδαίας φτωχοποίησης της κοινωνίας.
– Το σχόλιο σας για το ΠΑΣΟΚ, τη Νέα Αριστερά και την κατάσταση στον ΣΥΡΙΖΑ;
Ο προοδευτικός χώρος, σε όλες του τις εκφάνσεις, βρίσκεται σε μεταβατική φάση. Όμως το στοίχημα είναι να μπουν στην άκρη κομματικοί εγωισμοί για να εκφραστεί η τεράστια κοινωνική δυσαρέσκεια, να γίνει πολιτική πλειοψηφία και προοδευτική διακυβέρνηση. Εμείς, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, οι αριστεροί πολίτες στηρίζουμε ένα μεγάλο ενωτικό ψηφοδέλτιο νίκης με όλες τις προοδευτικές δυνάμεις. Στον αντίποδα, η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, με έναν ανιστόρητο μικρομεγαλισμό, ξεχνά την κληρονομιά του Ανδρέα Παπανδρέου και την απλή αναλογική, όπως έκανε το 2023 κι ετοιμάζεται να στρώσει ξανά το δρόμο για την παραμονή της δεξιάς στην εξουσία. Η δε Νέα Αριστερά δυστυχώς παραμένει εγκλωβισμένη στην εσωστρέφεια. Και αυτά είναι καλά νέα για τη ΝΔ και τη διαιώνισή της στην εξουσία…
– Πιστεύετε ότι το «κεφάλαιο Τσίπρας» παραμένει αναγκαίο ή θεωρείτε επιβεβλημένη μια πολιτική κριτική στον ίδιο, ως την κύρια αιτία για την κρίση αναξιοπιστίας στην Αριστερά;
Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει σοβαρά τον Τσίπρα. Στη σημερινή κρίσιμη συγκυρία που κρίνει την απαγκίστρωση του τόπου από τη δεξιά, όλοι οφείλουν να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Καθαρά χωρίς υπεκφυγές. Ο πρώην πρωθυπουργός δεν χρειάζεται τσιπροφύλακες, διερμηνείς ή άλλου είδους όψιμους υποστηρικτές – πρώην επικριτές, για να αναλάβει τις δικές του. Στην τελική όλες αυτές οι συζητήσεις είναι εσωτερικής… καύσης. Στη Δυτική Αθήνα αυτό που ακούω από τον κόσμο είναι «βρείτε τα να τελειώνουμε με τη δεξιά».
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ
– Πού στοχεύει πολιτικά η Ρένα Δούρου και πώς οραματίζεται τον δικό της ρόλο από εδώ και πέρα;
Ποτέ δεν ταύτισα την πολιτική με βουλευτική έδρα, παραιτήθηκα άλλωστε από τη Βουλή το ‘14 για να δώσω τη μάχη για την Περιφέρεια Αττικής. Ποτέ δεν έβγαλα στη γύρα την έδρα για προσωπικό όφελος. Και είναι απόλυτα λογική η αγανάκτηση κάποιου που στις 15 του μήνα του τελειώνει ο μισθός και βλέπει βουλευτές να περιφέρουν την έδρα τους από κόμμα σε κόμμα, εξαργυρώνοντάς την… Κάνω πολιτική και όχι μικροπολιτική για τους συμπολίτες μου κάτω από το ποτάμι, που η δεξιά θεωρεί πολίτες β’ κατηγορίας, σαν τους… ψυκτικούς στο Περιστέρι του κ. Μητσοτάκη. Απέναντι σε αυτούς τους ανθρώπους, στην ανάγκη τους για ζωή με αξιοπρέπεια, έχω την ευθύνη να δίνω μάχες εντός κι εκτός Βουλής.
Από την έντυπη έκδοση της εφημερίδας «Πολιτεία»
