Συγκλονιστική εξομολόγηση στην «Πολιτεία»: Πώς είναι να επιβιώνεις δίπλα σε έναν αλκοολικό

Του Αχιλλέα Ροδίτη

Υπάρχουν κάποιες αλήθειες που τις ψιθυρίζουμε μόνο σε στενό κύκλο. Προβλήματα βαθιά, αιχμηρά, που φωλιάζουν πίσω από τις κλειστές κουρτίνες της διπλανής πόρτας, εκεί όπου η ντροπή και ο φόβος στήνουν έναν αόρατο, απροσπέλαστο τοίχο. Ένα τέτοιο δράμα, βουβό και καθημερινό, είναι ο αλκοολισμός.

- Διαφήμιση -

Στη συνείδηση των περισσότερων, η ασθένεια αφορά μόνο εκείνον που κρατάει το ποτήρι. Η αλήθεια όμως είναι πολύ πιο σκληρή. Ο αλκοολισμός είναι μια οικογενειακή υπόθεση. Είναι η αργή, βασανιστική φθορά και των ανθρώπων που περιβάλλουν τον αλκοολικό.

Tων συζύγων, των γονιών, των αδελφών, των φίλων, ακόμα και των μικρών παιδιών που μεγαλώνουν τρομαγμένα στη σκιά αυτής της απειλητικής εξάρτησης.

Η «Πολιτεία» και το Politeianews.gr ανοίγουν σήμερα το «παράθυρο» για να δείξουν σε όποιον βρίσκεται σε μια τέτοια θέση, ότι δεν είναι μόνος του. Ότι υπάρχουν και άλλοι σαν κι αυτόν, έτοιμοι να τον «αγκαλιάσουν».

Σε αυτό το κοινωνικό ρεπορτάζ που αγγίζει κάθε συνάνθρωπο, μιλάμε ανώνυμα με μια γυναίκα, την οποία αποκαλούμε με το τυχαίο όνομα «Θεοδώρα». Η κυρία Θεοδώρα είναι ένα από τα ενεργά μέλη της ομάδας «Αλ-Ανών» που δραστηριοποιείται στην Πάτρα και σε όλη την Ελλάδα.

Μας ανοίγει την καρδιά της και μοιράζεται μαζί μας το δικό της «ταξίδι» από το «απόλυτο σκοτάδι» στο «λυτρωτικό φως» της επιστροφής σε μια φυσιολογική ζωή.

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΑΣΘΕΝΕΙΑ

Όταν ο αλκοολισμός εισβάλλει σε ένα σπίτι, όλο το οικογενειακό οικοδόμημα αρχίζει να κλυδωνίζεται. Οι συγγενείς παγιδεύονται σε μια διαρκή, εξουθενωτική προσπάθεια να ελέγξουν το ανεξέλεγκτο.

Προσπαθούν να κρύψουν τα μπουκάλια, να διαχειριστούν τις οικονομικές καταστροφές, να καλύψουν τις απουσίες του αλκοολικού από την εργασία του και να ηρεμήσουν τα πνεύματα πριν η ένταση μετατραπεί σε βία. Μέσα σε αυτή τη δίνη, τα συναισθήματα μπλοκάρουν, η λογική αλλοιώνεται και η ζωή όλων υποτάσσεται πλήρως στις διακυμάνσεις του εθισμού.

«Ζούσαμε χωρίς να ζούμε πραγματικά», μας εξομολογείται η Θεοδώρα. Και συνεχίζει: «Το δάχτυλό σου, η σκέψη σου, ολόκληρη η ύπαρξή σου είναι στραμμένα διαρκώς εκεί. Στο τι έκανε, στο τι θα κάνει, αν ήπιε, πώς θα γυρίσει στο σπίτι.

Είναι ένας ασταμάτητος κύκλος ενοχής, αγωνίας και θυμού, που μερικές φορές αγγίζει ακόμα και την επιθυμία για εκδίκηση. Δεν είναι άρρωστος μόνο ο αλκοολικός από το αλκοόλ του. Yποφέρει ολόκληρη η οικογένεια από τη συμπεριφορά του. Στην ‘Αλ-Ανών’ το πρώτο και πιο σημαντικό πράγμα που μαθαίνουμε είναι να γυρίζουμε το βλέμμα στον εαυτό μας.

Μαθαίνουμε να απαγκιστρωνόμαστε συναισθηματικά από τον αλκοολικό, με αγάπη και κατανόηση, συνειδητοποιώντας ότι δεν μπορούμε εμείς να τον θεραπεύσουμε αν δεν το αποφασίσει ο ίδιος».

Συγκλονιστική εξομολόγηση στην «Πολιτεία»: Πώς είναι να επιβιώνεις δίπλα σε έναν αλκοολικό

ΞΕΠΕΡΝΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΦΟΒΟ

Ο μεγαλύτερος εχθρός για τους συγγενείς των αλκοολικών είναι η απομόνωση και ο κοινωνικός φόβος. Η Πάτρα, πόλη με τις δικές της κλειστές κοινωνικές ισορροπίες, κρύβει συχνά τέτοια μυστικά πίσω από ερμητικά κλειστά παράθυρα.

Το ερώτημα «τι θα πει ο κόσμος» γίνεται η θηλιά που πνίγει την ελπίδα για βοήθεια. Η «Αλ-Ανών», ωστόσο, προσφέρει ένα ιερό καταφύγιο όπου η ανωνυμία αποτελεί το απόλυτο θεμέλιο. Μέσα στις ομάδες οι οποίες είναι εντελώς αυτόνομες και αυτοσυντήρητες, δεν υπάρχουν κριτική, συμβουλές, θρησκευτικές συζητήσεις ή κουτσομπολιά. Υπάρχει μόνο η μοιρασιά της εμπειρίας, της δύναμης και της ελπίδας.

«Ο κοινωνικός φόβος σε παγώνει και η άγνοια σε εμποδίζει», τονίζει η Θεοδώρα και επισημαίνει: «Όμως, μέσα στις ανώνυμες ομάδες μας, που λειτουργούν τελείως δωρεάν και χωρίς κανέναν επαγγελματισμό, ανακαλύπτεις πως δεν είσαι πια μόνος. Κι εμείς κάποτε ήμασταν έτσι, χαμένοι μέσα στους φόβους μας, στις ενοχές και στην απελπισία.

Η αλλαγή στη δική μας συμπεριφορά και στον τρόπο που πράττουμε είναι αυτή που, τελικά, βοηθάει και τον ίδιο τον αλκοολικό να ζητήσει την ανάρρωση. Μαθαίνουμε να βρίσκουμε ξανά τη χαρά και την ομορφιά στη ζωή, ακόμα κι αν ο δικός μας άνθρωπος συνεχίζει να πίνει. Δεν τον εγκαταλείπουμε, αλλά σταματάμε να πεθαίνουμε μαζί του».

ΕΛΠΙΔΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΕΦΗΒΟΥΣ

Το πιο συγκλονιστικό κι ίσως λιγότερο φωτισμένο κομμάτι του θέματος αφορά τα παιδιά. Τους εφήβους που μεγαλώνουν σε σπίτια όπου το αλκοόλ έχει πάρει τη θέση της σταθερότητας και ασφάλειας. Για αυτές τις τραυματισμένες ψυχές, υπάρχει η «Αλατήν» (Alateen), ένα παράλληλο τμήμα της «Αλ-Ανών», ειδικά σχεδιασμένο για έφηβα παιδιά που επηρεάζονται από τον αλκοολισμό ενός συγγενή, ενός γονιού ή φίλου.

Μέσα από αυτές τις συναντήσεις, υπό την υπεύθυνη καθοδήγηση πιστοποιημένων ενηλίκων μελών της «Αλ-Ανών», οι έφηβοι μαθαίνουν πως δεν ευθύνονται εκείνοι για το ποτό των αλκοολικών και μοιράζονται τους φόβους, την οργή, βρίσκουν τη δύναμη να ονειρευτούν ένα μέλλον ελεύθερο από τα δεσμά του οικογενειακού εθισμού.

«Είναι τεράστιο πράγμα για ένα παιδί, έναν έφηβο, να ξέρει ότι υπάρχει ένα μέρος όπου μπορεί να αποταθεί και να μιλήσει ανοιχτά, χωρίς να φοβάται ότι θα τον κρίνουν, θα τον σχολιάσουν ή θα τον λυπηθούν», μας λέει η κυρία Θεοδώρα.

ΛΥΤΡΩΣΗ

Η συμμετοχή στις ομάδες αυτές δεν είναι απλώς μια διέξοδος, αλλά μια ολική αναγέννηση της προσωπικότητας. Άνθρωποι που έφτασαν στο κατώφλι της «Αλ-Ανών» απεγνωσμένοι και γεμάτοι ενοχές και σωματική εξάντληση, βρίσκουν ξανά τη χαμένη τους αξιοπρέπεια. Μαθαίνουν να χτίζουν την αυτοεκτίμησή τους και πώς από το μηδέν να σταθούν όρθιοι.

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι φυσικές ομάδες προσφέρουν ζεστή κι ανθρώπινη επαφή, όμως για όσους δυσκολεύονται να παρευρεθούν ή ζουν σε περιοχές χωρίς φυσική παρουσία ομάδων, λειτουργούν οι διαδικτυακές συναντήσεις και γεφυρώνουν κάθε απόσταση.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Η Πανελλαδική Γραμμή Βοήθειας (24ωρη λειτουργία) απαντά στο: 6971 58 49 09.

Επίσης, άλλες χρήσιμες πληροφορίες επικοινωνίας είναι:

1) Γραφείο Πληροφοριών: 210 5239161,

2) η Επίσημη Ιστοσελίδα: www.alanon.gr / www.al-anon.org και

3) το ηλεκτρονικό Ταχυδρομείο: info@alanon.gr / bibliography@alanon.gr

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ «ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ»

Το μήνυμα της «Πολιτείας» μέσα από αυτό το κοινωνικό ρεπορτάζ είναι σαφές. Μην φοβάστε, σπάστε τη σιωπή. Η ντροπή ανήκει στη μοναξιά, όχι στη θεραπεία. Δίπλα μας, στην ίδια την πόλη μας, υπάρχει μια ανοιχτή αγκαλιά που περιμένει όποιον βιώνει ένα τέτοιο πρόβλημα. Αγκαλιά έτοιμη να δείξει πως υπάρχει δρόμος για το «φως», αρκεί εμείς να κάνουμε το πρώτο βήμα.

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Google Logo Προσθήκη του Politeianews.gr στην Google

Ροή Ειδήσεων

Οι ειδησεις σημερα

Δείτε επίσης

Σχετικο περιεχομενο
spot_img