ΠΑΤΡΑ - Δ. ΕΛΛΑΔΑΚΟΙΝΩΝΙΑΠΟΛΙΤΕΙΑ

Συνεπιμέλεια Τέκνων: «Βροχή» αιτημάτων από Πατρινούς μπαμπάδες…

1
Του Αχιλλέα Ροδίτη
«Βροχή» κατατίθενται τα αιτήματα από χωρισμένους μπαμπάδες της Πάτρας μετά την επίσημη έναρξη ισχύος, από την Πέμπτη 16 Σεπτεμβρίου, του νόμου 4800/2021 που αφορά στην περιβόητη «Συνεπιμέλεια Τέκνων» και ρυθμίζει τις σχέσεις γονέων και τέκνων συν κι άλλα ζητήματα οικογενειακού δικαίου.

Είναι ο νόμος που ψηφίστηκε πρόσφατα από την Ελληνική Βουλή και συζητήθηκαν όσο λίγοι σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο. Η εφαρμογή του, όμως, συνοδεύτηκε από την αθρόα προσέλευση διαζευγμένων σε δικηγορικά γραφεία, με την επιθυμία να υποβληθούν τα σχετικά αιτήματα τα οποία αναμένεται εντός των επόμενων ημερών να αυξηθούν κι άλλο, με τις δικαστικές υπηρεσίες να καλούνται να διευθετήσουν υποθέσεις διαμάχης ακόμα και δύο ετών.

Είναι κάτι που υπενθύμισε ο πατρινός δικηγόρος Τάκης Παπαδόπουλος, αναφέροντας, μεταξύ άλλων, ότι ο νόμος προβλέπει να ισχύουν οι όποιες αλλαγές προβλέπονται ακόμα και ετεροχρονισμένα, σε υποθέσεις που εκκρεμούν ακόμα και επί διετία. Κατά συνέπεια, πολλοί από τους διαζευγμένους μπαμπάδες αντιλαμβάνονται τον καινούργιο νόμο ως κάτι που μοιάζει με «σανίδα» σωτηρίας εν μέσω μιας δικαστικής διένεξης που έχει ως αποτέλεσμα την στέρηση του χρόνου με το παιδί τους ή τα παιδιά τους και μέσω αυτής της νομικής διεξόδου αποσκοπούν στην διασφάλιση ίσου χρόνου και ίσων δικαιωμάτων, μαζί με την μητέρα, απέναντι στο παιδί που έφεραν στον κόσμο.

Η ΝΕΑ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ

Προς ενίσχυση του αισιόδοξου κλίματος που επικρατεί στους κόλπους διαζευγμένων μπαμπάδων λειτούργησε και η πιο πρόσφατη δικαστική απόφαση, του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά, το οποίο δικαίωσε πατέρα ο οποίος είχε προσφύγει αναζητώντας περισσότερο χρόνο με τα παιδιά του. Κι αυτό, με βάση το σκεπτικό της γυναίκας δικαστή, ότι «η συστηματική και κατ’ επανάληψη παρεμπόδιση της επικοινωνίας του τέκνου από τον γονέα που ασκεί την επιμέλεια με τον άλλο γονέα μπορεί να οδηγήσει σε αποκοπή του τέκνου από τον γονέα με τον οποίο δεν διαμένει μαζί, κατάσταση που συνιστά γονική αποξένωση και οδηγεί σε δομικές ανισορροπίες και σε τελική ανάλυση στη συναισθηματική κακοποίηση του παιδιού».

Και στο διά ταύτα το δικαστήριο έκρινε ότι: «αποτελεί θεμελιώδες στοιχείο της οικογενειακής ζωής η αμοιβαία απόλαυση της συντροφιάς μεταξύ του γονέα και του τέκνου, έστω και αν η σχέση μεταξύ των γονέων έχει καταρρεύσει και εγχώρια μέτρα που εμποδίζουν την απόλαυση αυτή αποτελούν παρέμβαση στο δικαίωμα, το προστατευόμενο από το άρθρο 8 της Σύμβασης που αφορά στο Δικαίωμα επικοινωνίας του διαζευγμένου γονέα με το τέκνο του».

ΣΗΜΕΙΟ ΑΝΗΣΥΧΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ  

Βέβαια σε όλα τα παραπάνω υπάρχει και η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος. Οι περιπτώσεις γονέων όπου αποδεδειγμένα παρατηρούνται στοιχεία που συντελούν κατά της σωστής ανατροφής ενός παιδιού. Όμως η Ελληνική Δικαιοσύνη, μόνο «τυφλή» δεν είναι. Αντιθέτως. Η παραπάνω δικαστική απόφαση περιλαμβάνει στο σκεπτικό της τέτοιου είδους περιπτώσεις, αναφέροντας πως όλοι οι παραπάνω ισχυρισμοί και επιχειρήματα δεν αφορούν περιπτώσεις «που η λήψη μέτρων από τον ασκούνται την επιμέλεια γονέα για τον περιορισμό της επικοινωνίας του ανήλικου τέκνου με τον έτερο γονέα δικαιολογείται από το ίδιο το συμφέρον του τέκνου, όπως π.χ. σε διαπιστωμένες περιπτώσεις ενδοοικογενειακής βίας σε βάρος του τέκνου ή σεξουαλικής κακοποίησης ή παρενόχλησης από τον τελευταίο αυτό γονέα…», κ.λπ.

Εκείνο που δηλώνουν έμπειροι νομικοί αλλά και ψυχολόγοι, είναι ότι το όλο ζήτημα απαιτεί προσοχή έτσι ώστε να μην φτάσουμε στο… άλλο άκρο, με βαρύτατες συνέπειες σε βάρος των παιδιών. Όπως, για παράδειγμα, το να γίνει το παιδί «μπαλάκι» μεταξύ δύο σπιτιών και να βρίσκεται στους δρόμους ώστε να καλυφθεί ισομερώς ο χρόνος μαζί του και για τους δύο γονείς. Ιδίως όταν πρώτιστο μέλημα για ένα ανήλικο παιδί είναι η ηρεμία.

Πατρινοί δικηγόροι έχουν μιλήσει στην «Πολιτεία» για το θέμα και έχουν ξεδιπλώσει την επιστημονική τους επιχειρηματολογία αναφορικά με το ζήτημα. Μένει όμως να δούμε πώς θα εξελιχθεί στην πράξη μετά την δεδομένη αύξηση της προθυμίας μπαμπάδων να διεκδικήσουν την ικανοποίηση του νομικού τους δικαιώματος για ίσο χρόνο με το παιδί τους.

ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ΕΓΚΡΙΤΩΝ ΝΟΜΙΚΩΝ ΣΤΗΝ «ΠΟΛΙΤΕΙΑ»

Μόλις τον περασμένο Μάιο η «Πολιτεία» έδωσε έμφαση στο θέμα αυτό φιλοξενώντας τις απόψεις δύο ειδικών επιστημόνων. Των δικηγόρων της Πάτρας Θάνου Αμπατζή και Τάκη Παπαδόπουλου.

ampatzis

Ο κ. Αμπατζής είχε υποστηρίξει μεταξύ άλλων: «Κατά τη γνώμη μου, το συμφέρον του παιδιού δε μπορεί να κρίνεται a priori ότι εξυπηρετείται από την ισόχρονη ή ‘εξίσου’, παραδείγματος χάριν, παρουσία των δύο γονέων ή την εναλλασσόμενη κατοικία. Κριτήριο θα πρέπει να είναι το συμφέρον του συγκεκριμένου παιδιού, στη συγκεκριμένη περίπτωση που εξετάζεται.

Ο Έλληνας νομοθέτης αυτό το κατέλυσε, ρυθμίζοντας υποχρεωτικά και οριζόντια όλες ανεξαιρέτως τις περιπτώσεις, χωρίς την εξατομικευμένη κρίση που απαιτούν οι υποθέσεις του οικογενειακού δικαίου. Πολύ φοβάμαι ότι η -θεσπισμένη πλέον- υποχρεωτικότητα της συνεπιμέλειας θα επιτείνει τις συγκρούσεις και τις δικαστικές διενέξεις των γονέων, αφού κύριος γνώμονας των ρυθμίσεων που ψηφίστηκαν είναι οι σχέσεις μεταξύ των γονέων και οι ατομικές επιδιώξεις τους και όχι το συμφέρον του παιδιού. Τούτο διότι το παιδί πλέον θα αντιμετωπίζεται ως παθητικός αποδέκτης της άσκησης των γονεϊκών δικαιωμάτων και όχι ως φορέας δικαιωμάτων και αναγκών, που χρήζουν αυτοτελούς προστασίας και ικανοποίησης».

«ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΚΑΘΕ ΠΑΙΔΙΟΥ»

Από την άλλη πλευρά, ο κ. Παπαδόπουλος είχε αντιτείνει: «Πιστεύω ότι είναι δικαίωμα κάθε παιδιού, ακόμα και μετά τη λύση του γάμου των γονέων του, να μεγαλώνει και µε τους δύο γονείς και να επωφελείται από αυτή τη σχέση. Με βάση αυτή την ιδέα αυτή, η θέσπιση της ‘κοινής επιμέλειας’ ήταν επιβεβλημένη.

Η ελληνική νομολογία μέχρι σήμερα ήταν επιφυλακτική να ορίσει κοινή επιμέλεια του τέκνου. Με το νέο νόμο, και παρά τις ασάφειες ορισμένων άρθρων του, θα έχει την δυνατότητα το δικαστήριο, με γνώμονα πάντα το καλώς εννοούμενο συμφέρον του παιδιού να αποφασίζει κατά περίπτωση διαφορετικά.

 

papadopoulos scaled e1633794635409

Η φιλοσοφία που διαπνέει τον ν. 4800/2021 είναι ο παιδοκεντρικός χαρακτήρας του, καθώς εδράζεται στην αρχή της μη διάκρισης μεταξύ των γονέων, καθιερώνοντας την από κοινού άσκηση της γονικής μέριμνας και από τους δύο γονείς μετά το διαζύγιο. Κάθε νόμος βέβαια κρίνεται στην πράξη και πολύ περισσότερο στα δικαστήρια. Οι ενστάσεις που έχουν διατυπωθεί από πολλές πλευρές έχουν κάποια βάση».

 

 

You may also like

pyrovolismoi ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Κηφισιά – Λεωφόρος Τατοΐου: Νεκρός και τραυματίας από πυροβολισμούς υπάλληλοι εταιρείας φυσικού αερίου – Ο δράστης διαμαρτυρήθηκε για το ύψος του λογαριασμού

Επεισόδιο με πυροβολισμούς σημειώθηκε το πρωί του Σαββάτου, από τους οποίους ένας άνδρας έχασε τη ζωή του ...

Comments are closed.