ΓΕΝΙΕΣ ΕΛΛΗΝΩΝ μεγάλωσαν χωρίς να έχουν ιδέα -καθ’ υπερβολήν το λέμε…- κατά πού έπεφτε η Δ.Ο.Υ. (Δημόσια Οικονομική Υπηρεσία) στην οποία ανήκαν. Η Εφορία υπήρχε μεν στην καθημερινότητα μας αλλά δεν ήταν ιδιαιτέρως ενοχλητική. Δεν είχε πολλές απαιτήσεις. Συνήθως δεν αξίωνε -σε άμεση φορολογία- πιεστικές καταβολές, η δε έννοια της φοροδιαφυγής υπήρχε μεν στον δημόσιο διάλογο αλλά μόνο σε μια διάσταση σκωπτική.
ΜΙΑ ΔΙΑΘΕΣΗ ΑΝΕΚΔΟΤΟΛΟΓΙΚΗ όπου πλάι στη λέξη φοροδιαφυγή οι επιθεωρησιογράφοι της εποχής κότσαραν τη φράση «εθνικό σπορ». Γενικώς η Εφορία ήταν ένα πρόβλημα που αφορούσε τους πλούσιους μιας και έως πολύ πρόσφατα, έως τις αρχές της δεκαετίας του 1990, η υποβολή φορολογικής δήλωσης δεν ήταν τόσο αυστηρά υποχρεωτική όσο έγινε στα χρόνια που ακολούθησαν.
ΣΗΜΕΡΑ ΑΚΟΜΑ και τα νεογέννητα αποκτούν -αμέσως και αυτόματα, δηλαδή χωρίς να το αιτηθούν οι γονείς- Α.Φ.Μ., η Εφορία είναι πανταχού παρούσα ως ΑΑΔΕ και τα τέσσερα δέκατα (4/10) του εισοδήματος μας καταλήγουν στα κρατικά ταμεία ως φόροι και εισφορές ακόμα και αν δεν το συνειδητοποιούμε ή εκλαμβάνουμε ως υπερβολικούς όσους το έχουν συνειδητοποιήσει και μας το επισημαίνουν.
ΕΙΜΑΣΤΕ ΔΗΛΑΔΗ στην άλλη άκρη. Καθόλου αναπάντεχο μιας και στη χώρα που κληροδότησε στην οικουμένη το μέτρο, έχουμε τσακωθεί με τη μέση οδό. Ή άσπρο ή μαύρο. Τίποτα ενδιάμεσο, σχεδόν σε καμία έκφανση της δημόσιας ζωής.
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ; ΣΗΜΕΡΑ η φορολογία ν’ αφαιμάζει κρίσιμο εισόδημα από εκατομμύρια νοικοκυριά. Εισόδημα που καταλήγει -κατά κανόνα- σε υπερπλεονάσματα για τα οποία κομπάζουν οι υπουργοί Οικονομικών χωρίς να τολμούν να σκεφτούν ότι αφού εισπράττουμε περισσότερα απ’ όσα υπολογίζαμε, μήπως να χαλαρώσουμε την φορολογική πολιτική μας και ν’ ανασάνει λίγο ο κοσμάκης;.
Α, ΠΑ, ΠΑ ΑΠΑΝΤΑΕΙ μια άλλη φωνή, αντιτάσσοντας ότι το να πληρώνει άμεσους φόρους ο Έλληνας δεν έχει να κάνει μόνο με τις ανάγκες του κράτους σε πόρους, έχει να κάνει και με μιας μορφής διαπαιδαγώγηση. Μια συμμόρφωση, δηλαδή που χρειάστηκε πολλές δεκαετίες για να επιτευχθεί. Μην την χαλάσουμε τώρα…
ΚΑΙ ΝΑ ΠΟΥ ΦΤΑΣΑΜΕ στο εξής σημείο: Ο εξαιρετικός Νίκος Βέττας, καθηγητής στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, γενικός διευθυντής του ΙΟΒΕ και άνθρωπος με βαθιά γνώση και ανεπηρέαστη κρίση για το πως λειτουργεί το οικονομικό περιβάλλον στη χώρα μας να επισημαίνει το αυτονόητο.
ΚΑΙ ΤΟ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ με λίγες λέξεις, δικές του, έχει την εξής μορφή: «Για εμένα είναι προτεραιότητα να αμβλυνθεί η επιβάρυνση που υπάρχει στους ανθρώπους που εργάζονται με μισθωτή εργασία και των οποίων τα εισοδήματα, αν περάσουμε 1 – 2 φορολογικά κλιμάκια, επιβαρύνονται πάρα πολύ».
ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΛΕΕΙ παρά πολύ ο κ. Βέττας εννοεί πάνω από 40% των συνολικών αποδοχών. Σ’ άλλες χώρες ισχύει εδώ, όμως, ποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι αυτό που πληρώνει σε φόρους, άμεσους ή έμμεσους, έχει στοιχειωδώς αναλογικό αντίκρισμα σε υπηρεσίες και υποδομές;
