Σε κλίμα βαθιάς κατάνυξης, ο Μητροπολίτης Πατρών Χρυσόστομος στέλνει ένα ηχηρό μήνυμα ελπίδας και πνευματικής αφύπνισης ενόψει του Αγίου Πάσχα. Σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται από πολεμικές συρράξεις και αιματοκύλισμα, αλλά και από έξαρση της κοινωνικής βίας, ο Σεβασμιώτατος κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για την κατάρρευση των ηθικών αξιών και της οικογενειακής συνοχής. Εστιάζει στη νέα γενιά την οποία χαρακτηρίζει ως τη «χρυσή ελπίδα» της πατρίδας, καλεί τους νέους να αντισταθούν στη διαφθορά και να αναζητήσουν την αληθινή ελευθερία. Με λόγο παρηγορητικό αλλά και ουσιαστικό, αναδεικνύει την Εκκλησία ως φιλόστοργη αγκαλιά, υπενθυμίζοντας πως ο Θεός παραμένει ο ακρογωνιαίος λίθος για την υπέρβαση κάθε προσωπικού και συλλογικού Γολγοθά.
Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
– Σεβασμιώτατε, στην εποχή μας, μια εποχή πολέμου δυστυχώς, τι είναι αυτό που σας ανησυχεί περισσότερο;
Την Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα ετοιμαζόμαστε να προσκυνήσουμε τα σεπτά και άγια Πάθη του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και να τον δοξάσουμε Αναστάντα εκ νεκρών.
Δυστυχώς σε κάποια μέρη της γης μαίνονται οι πόλεμοι και χύνεται άφθονο το αίμα. Σε Βορρά και Μέση Ανατολή, οι πολεμικές συρράξεις σκιάζουν το κλίμα της αγάπης και της ειρήνης που είναι δώρα του Σταυρωθέντος και εκ νεκρών Αναστάντος Κυρίου μας. Ο νους και η καρδιά μας ευρίσκεται κατ’ αυτά τας ημέρας, κυρίως, στην Αγία Γη, όπου έστησαν οι πόδες οι Άγιοι Κυρίου. Εκεί όπου οι Ιερές Ακολουθίες γίνονται κάτω από περιοριστικά μέτρα, ένεκα των πολεμικών προϊόντων.
Προσευχόμεθα να σταματήσει αυτό το κακό, να ειρηνεύσει ο κόσμος και το Φως από τον Πανάγιο Τάφο, να φωτίσει τον νου των μεγάλων της γης, ώστε να μην κάνει τη λογική και η ειρήνη τόσο στη Μέση Ανατολή, όσο και στον Βορρά, όπου ομόδοξοι λαοί αλληλοσπαράζονται.
ΚΡΙΣΗ ΑΞΙΩΝ
– Διαπιστώνουμε και έξαρση φαινομένων βίας στην κοινωνία μας, ειδικά στον κόσμο των νέων. Τι φταίει; Είναι οικονομικό το αίτιο ή μήπως βαθύτεροι οι λόγοι;
Όντως διαπιστώνουμε φαινόμενα βίας, γενικότερα, στην κοινωνία μας. Όχι μόνο στον κόσμο των νέων. Τα παιδιά αντιγράφουν τους μεγαλυτέρους. Η εποχή μας χαρακτηρίζεται από την έλλειψη σεβασμού στον άλλο, αγάπη, συνέσεως, υπομονή και δικαιοσύνη. Ο καθένας έχει θεοποιήσει τον εαυτό του, θεωρεί ότι είναι το κέντρο του κόσμου και περιορίζεται στον αυταρχισμό του, αδιαφορώντας για τα δικαιώματα του άλλου.
Όλα αυτά οφείλονται στο γεγονός ότι η συνοχή της οικογενείας διελύθη, η παιδεία εξέπεσαν οι αξίες, καταργήθηκαν τα όρια της ηθικής και ουσιαστικά εσείσθη συθέμελα το οικοδόμημα της κοινωνίας.
Η λεγομένη «απελευθέρωση» της ζωής και της πορείας των ανθρώπων της εποχής μας, οδήγησε σε ένα κατήφορο με τραγικά ναυάγια της ζωής, κυρίως τους νέους ανθρώπους.
Όλοι μας έχουμε τις ευθύνες μας γι’ αυτή την κατάντια της κοινωνίας. Γι’ αυτό πρέπει να εργαστούμε και να συνεργαστούμε για να ανατρέψουμε αυτό το δυσάρεστο και ανησυχητικό κλίμα, ζητώντας συγγνώμη για τα πολλά σφάλματα μας, από τα παιδιά μας.
ΜΗΝΥΜΑ ΣΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ
– Τι θα συμβουλεύατε τους νέους μας; Έχετε κάποιο ιδιαίτερο μήνυμα να τους στείλετε;
Να κρατήσουν την αγνότητα της καρδιάς τους, την καθαρότητα της σκέψεώς τους, την αντίσταση στη διαφθορά και τη δίψα για την πραγματική ελευθερία που είναι ανεκτίμητο, αφού μας έδωσε ο Θεός. Να μην λησμονούν ποτέ ότι: «Δίχως Θεό όλα επιτρέπονται». Να κάνουν τον ωραίο αγώνα δίδοντας πνοή σε μία παράλυτη κοινωνία. Είναι η δική τους ώρα για να αναστήσουν την πεσμένη σκηνή, για να χρησιμοποιήσω λόγον εκκλησιαστικό.
Πάντα λέω, ότι οι νέοι μας είναι η χρυσή ελπίδα για την κοινωνία μας, την Πατρίδα μας, την Εκκλησία μας. Είναι οι χρυσές εφεδρίες μας.
Μία συμβουλή από τα βάθη της ψυχής μου στα παιδιά μας: «Παιδιά μου να μετέχετε στο τραπέζι της ζωής, αλλά όχι στο ξέφρενο συμπόσιο». Και με βεβαιότητα, μέσα από την καρδιά μου με όλη μου την αγάπη σας λέω: «Θεμέλιος της ζωής, λίθος ακρογωνιαίος για την επιτυχία και την ευτυχία, παρηγοριά, ελπίδα, ζωή, τα πάντα είναι ο Θεός. Η Αγκαλιά φιλόστοργη είναι η Εκκλησία. Μάνα σπλαγχνική που περιμένει να αγκαλιάσει τα παιδιά της, όπως είναι και αυτό και αν είναι. Με τις αναζητήσεις, τις αντιρρήσεις, τις πληγές, ακόμα και με τις αμφισβητήσεις.
Ο Κύριός μας κάθε μέρα μας καλεί, μας φωνάζει: «Παιδί μου, δος μου την καρδιά σου. Όλα τα άλλα σου τα δίνω εγώ».
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ
– Ποιο μήνυμα των Ημερών πρέπει να κρατήσουμε μέσα μας;
Κάθε μέρα είναι ένα σκαλοπάτι για να φθάσουμε στην κοινωνία μας με τον σαρκί Παθόντα και εκ Τάφου Ανατείλαντα Κύριο. Η ταπείνωση, η προσευχή, η νηστεία, η συγχωρητική, η συνοδοιπορία με τον Χριστό στο Πάθο, η βίωση της Αναστάσεως, μέσα από αυτό το σεισμικό συγκλονισμό, αφού μέσα από όλη την πορεία, ο άνθρωπος νικά τον θάνατο και ζει την καινούργια ζωή με τον Αναστάντα Κύριο.
Η άκρα του Θεού ταπείνωση, η σταυρική θυσία, η εις την άνοδο και η Ανάσταση είναι η ζωή των Θεουμένων. Είναι η ανακαίνιση του κόσμου. Είναι η αιώνια Βασιλεία του Θεού. Για μας τους Ορθοδόξους Έλληνες, το Πάσχα βιώνεται βαθειά, εσωτερικά, συγκλονιστικά. Για μας το «Χριστός Ανέστη» είναι το κέντρο της ζωής μας. Είναι η χαρά μας, είναι το τραγούδι μας, είναι ο χαιρετισμός μας, είναι η πνευματική μας ταυτότητα.
ΠΑΣΧΑ ΠΑΝΕΥΦΡΟΣΥΝΟ
– Ποιο είναι το μήνυμα σας, η ευχή σας στο ποίμνιο σας και στον καθένα μας ξεχωριστά;
Εύχομαι σε όλους, τους Πατρινούς, τους Έλληνες, τους Ορθοδόξους αδελφούς μας όπου γης, σε όλο τον κόσμο, Πάσχα πανευφρόσυνο, ειρήνη, υγεία, χαρά, αγάπη, πρόοδο και ευτυχία κατά Θεόν.
Και μια υπενθύμιση, παράκληση και προτροπή. Μη φύγετε Αδελφοί μου μετά την τελετή της Αναστάσεως από την Εκκλησία. Να παραμείνετε και στη Θεία Λειτουργία. Ας μην εγκαταλείψουμε τον Χριστό μόνο του την Ημέρα Εκείνη. Όλα θα τα βρούμε όταν γυρίσουμε στο σπίτι. Και το φαγητό, και την ανάπαυση. Και θα είναι όλα θαυμάσια γιατί τα ευλογεί Εκείνος. Σας ασπάζομαι με όλη μου την αγάπη. Καλό Πάσχα. Χριστός Ανέστη.
Από την έντυπη έκδοση της εφημερίδας «Πολιτεία»
