H «Πολιτεία» έγραψε προσφάτως για τον δρόμο… κατάντια στις Βελιτσές Αχαΐας. Έναν δρόμο γεμάτο λακκούβες που, ειδικά τις νύχτες, η εικόνα του φαντάζει ακόμα πιο τρομακτική κι απ’ την ταινία τρόμου «Ο δρόμος με τις λεύκες». Μόνο που εδώ ο τρόμος δεν προέρχεται από κάποιον σίριαλ κίλερ, αλλά από τον φόβο για σοβαρό τραυματισμό ή ζημιές στα οχήματα, ως αποτέλεσμα της απόλυτης αδιαφορίας.
Οι σελίδες κοινωνικής δικτύωσης έχουν «πάρει φωτιά», με τους δημότες να καταγγέλλουν την αδράνεια των αρχών. Το αυτονόητο, δηλαδή ένας ασφαλής δρόμος για τη μετακίνηση των πολιτών και των αγροτών, παραμένει ζητούμενο.
«Οι δρόμοι θέλουν μπουλντόζες και όχι ταχυδρόμους» Ο κ. Νικόλαος Πετρόπουλος, σε μια καυστική παρέμβαση, σχολίασε: «Φαίνεται πως στο δικό σας σύμπαν οι λακκούβες κλείνουν με μελάνι και οι δρόμοι στρώνονται με δελτία τύπου. Όσο εσείς ανακαλύπτετε “αντιπολιτεύσεις του πληκτρολογίου”, οι δημότες ανακαλύπτουν καθημερινά τη δική σας διαδρομή που καταλήγει στην απόλυτη αδράνεια. Η διοίκηση δεν ασκείται με αλληλογραφία. Υ.Γ. Οι δρόμοι θέλουν μπουλντόζες και όχι ταχυδρόμους».
Επιχείρηση… «Ξε-Πέτα-Ριόλος» Στο ίδιο μήκος κύματος και ο κ. Νίκος Κοκκίνης, ο οποίος σημείωσε: «Το μόνο σίγουρο είναι ότι κατάφεραν όλη η περιφέρεια να εξυπηρετείται από τον παλιό δρόμο και εμείς να μετράμε λακκούβες. Διάβασα ότι η αντιπολίτευση έλειπε, αλλά δεν είδα αν υπήρχαν άνθρωποι της Περιφέρειας και βουλευτές. Μαθαίνω μάλιστα ότι όπως η επιχείρηση των Αμερικανών ονομάστηκε “Επική Οργή”, εμείς θα την ονομάσουμε “Ξε-Πέτα-Ριόλος”. Θα σας έλεγα ότι είστε σε καλό δρόμο, αλλά μάλλον θα ακουστεί αδόκιμο».
Η κατάσταση στις Βελιτσές αποτελεί πλέον μνημείο γραφειοκρατικών ευχολογίων, την ώρα που η καθημερινότητα των κατοίκων δοκιμάζεται σκληρά.
