ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Βιβλίο – Πρόταση της Εβδομάδας: ” Άγιο Αίμα”

agio aima
Επικεντρωμένος στο ιστορικό μυθιστόρημα, ο Θοδωρής Παπαθεοδώρου υπογράφει ένα ακόμα βιβλίο για την Ελληνική ιστορία, αυτή τη φορά με ένα θέμα απόλυτα συνυφασμένο με την επέτειο των 200 χρόνων, από την έναρξη της εθνικοαπελευθερωτικής επανάστασης των Ελλήνων. 

 

Το μικρό αγόρι κρεμιέται απάνω της, τα χεράκια του δεμένα στον λαιμό της, το προσωπάκι του φωλιασμένο στον κόρφο της. Η μάνα τον σφίγγει στην αγκάλη της, ανασαίνει με λαχτάρα τις ανάσες του και μια στιγμή καρτερά. Μια στιγμή για το στερνό της κοίταγμα, το στερνό της δάκρυ, τα στερνά της λόγια. «Γιε μου… Αϊτέ μου…» Μια στιγμή μονάχα πριν ριχτεί στο βάραθρο.
Σουλιώτισσες, Μοραΐτισσες, δολιομάνες, μορφές σκλαβωμένες μα και μορφές θεριεμένες που ρίχνονται σε αγώνα ανείπωτο για ν’ αλλάξουν την αλυσόδετη μοίρα τους.

Στο Σούλι και στα Γιάννενα, στον Μοριά και στα Ψαρά, στη Ρούμελη και στο Μεσολόγγι, φτάνει η στιγμή του σηκωμού, η ώρα της Επανάστασης. Τότε αρχινά τούτο δω το μυθιστόρημα, όταν οι γονατισμένοι πιάνουν τ’ άρματα και ορθώνουν ψυχή και μπόι στον πανίσχυρο δυνάστη.

Η Λέγκω, ο Σίμος, η Δέσπω, ο Νικόλας, η Αργυρώ και σιμά τους οι Κολοκοτρωναίοι, οι Τζαβελαίοι, ο Ανδρούτσος, ο Καραϊσκάκης, οι αρματωμένοι της Kλεφτουριάς κι οι απόστολοι της Φιλικής, οι μπουρλοτιέρηδες κι οι καπετάνισσες. Ήρωες και ηρωίδες του λαού μας που βαφτίστηκαν μια φορά στο λάδι για την πίστη τους και μια φορά στο αίμα για την πατρίδα τους. Αυτός είναι ο αγώνας τους. Αυτή είναι η Ιστορία μας.

 

Σημείωμα του συγγραφέα για την επέτειο των 200 χρόνων από την Ελληνική Επανάσταση:

«Το μικρό μου λιθαράκι…

Διακόσια χρόνια διάβηκαν από τότε που αρματώθηκε ο λαός μας με του Ρήγα τους στίχους, τα οράματα της Φιλικής και τη φλογερή διακήρυξη του Υψηλάντη: «Μάχου υπέρ πίστεως και πατρίδος». Διακόσια χρόνια απ’ τον ξεσηκωμό που γίνηκε δύναμη, θρίαμβος και λευτεριά.

Από τούτο το κάλεσμα της ιερής μνήμης δε θα μπορούσα να λείψω μήτε ως άνθρωπος μήτε ως συγγραφέας. Με δέος, περηφάνια και βαθιά εθνική συνείδηση, καταπιάστηκα ν’ αναπλάσω συγγραφικά την ατμόσφαιρα του Εικοσιένα, να την αποτυπώσω με λέξεις και να τη ζωντανέψω μ’ αισθήματα˙ όχι μονάχα με τα τρανά, τα ηρωικά, μα και με τα μικρά, τ’ ανθρώπινα.

Γιατί το Εικοσιένα, παρεκτός από αγώνας της εθνικής μας ανεξαρτησίας, ήταν σύγκαιρα κι αγώνας του κάθε ανθρώπου για αξιοπρέπεια. Ήταν το μεγαλείο ενός σκλαβωμένου λαού που κατάκτησε ολομόναχος τη λευτεριά του. Καταπώς το έγραψε ο Παλαμάς: «Η μεγαλοσύνη στα έθνη δε μετριέται με το στρέμμα, με της καρδιάς το πύρωμα μετριέται και με το αίμα».

Το άγιο αίμα του λαού μας.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΚΙ ΕΛΛΗΝΕΣ!»

You may also like

Comments are closed.